جای خالی سلبریتی‌ها در حوادث سیلاب

سیل فروردین امسال بیش از یک‌سوم از استان‌های ایران را تحت تأثیر خود قرار داد. بارندگی‌های شدید و طغیان رودخانه‌ها در برخی مناطق، موجب تخریب منازل مسکونی، قطعی آب، برق و راه‌های ارتباطی گردید و آمار‌ها حاکی از آن بود که بیش از ۷۰ نفر بر اثر این سیل کشته‌شده‌اند. درحالی‌که گزارش‌های میدانی میزان ابعاد و خسارت‌های ناشی از این سیل را بسیار بیشتر از زلزله کرمانشاه و حتی بم و رودبار برآورد کرده‌اند، اما رفتار بسیاری از سلبریتی‌ها در مواجهه با آن عجیب و خلاف انتظار به نظر می‌رسد؛ سلبریتی‌هایی که نسبت به بسیاری از رویداد‌های نامرتبط به حوزه تخصصشان با بهره‌گیری از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی، اقدام به اظهارنظر به‌ظاهر کارشناسانه می‌کنند و همواره ادعای مردمی بودن دارند، در این حادثه بروز و ظهور رسانه‌ای چندانی نداشتند. جالب آنکه برخی از آن‌ها دلیل این نوع مواجهه را به رفتار قوه قضاییه در برخورد یا مسدودسازی حساب‌هایی که در زلزله کرمانشاه اقدام به جمع‌آوری کمک-های مردمی کردند ارتباط دادند؛ اما سؤالی که درباره این موضوع مطرح می‌شود این است که چرا سلبریتی‌هایی که همواره برای بسیاری از آسیب‌های اجتماعی و بی‌قانونی‌ها تأسف می‌خورند و ژست انتقادی به خود می‌گیرند، چرا وقتی قانون به سراغ آن‌ها می‌رود ناراحت و دلگیر می‌شوند. مگر شفافیت همان موضوعی نیست که همه در کلام از آن استقبال می‌کنند و منشأ بسیاری از مفاسد را به نبود آن ارتباط می‌دهند؟ پس چرا اقدام قوه قضاییه که در جهت افزایش شفافیت و کسانی که با سوءاستفاده از حوادث طبیعی و حس همدردی مردم، به دنبال پر کردن حساب خود به بهانه کمک به آسیب دیدگان بودند باعث رنجش خاطر سلبریتی‌ها شده است؟ آیا برخورد قاطعانه دستگاه قضایی با فرصت‌طلبان و سودجویان که در زلزله کرمانشاه پول‌های کلانی به جیب زده بودند، باعث این عقب‌نشینی سؤال‌برانگیز نشده است؟ از طرفی شاید هم‌زمانی حوادث سیلابی کشور با تعطیلات نوروزی فرصت مناسبی برای موج سازی و محبوبیت زایی آن‌ها نبوده است. چرا که در این ایام عمده این افراد در مسافرت‌ها و خوش‌گذرانی‌های تعطیلات به سر می‌برند و انتشار عکس از دورهمی‌ها و مهمانی‌های لاکچری را به‌عکس انداختن از گل‌ولای و خانه‌های تخریب‌شده در مناطق سیل‌زده ترجیح می‌دهند. برخی نیز همچون گذشته با بازنمایی رنج مردم سیل‌زده صرفاً به دنبال سیاه نمایی و آشفته کردن فضای رسانه‌ای بودند. به‌هرحال در کنار این بی‌اعتنایی و یا واکنش دیرهنگام و ناامیدانه بسیاری از سلبریتی‌ها، برخی از آن‌ها نیز به دور از جوسازی‌ها برای خدمت‌رسانی به مردم آستین بالا زدند و بدون دلخوری از قانون‌مداری برای جذب کمک‌های مردمی این بار حساب‌های بانکی خودشان را معرفی نکردند و از همه خواستند به یک حساب واحد که متعلق به هلال‌احمر است کمک کنند. رفتار این عده محدود از سلبریتی‌ها که کمکی هرچند کوچک در جهت کاهش درد و رنج مردم بوده است می‌تواند الگویی برای سایر سلبریتی‌ها نیز باشد. سلبریتی‌ها قبل از استفاده از شهرتشان باید به این بلوغ رسانه‌ای رسیده باشند که رفتار و گفتار آن‌ها وقتی در قالب رسانه منتشر می‌شود تأثیر گذاری مضاعف خواهد داشت. به همین دلیل لازم است در هر رویدادی با در نظر گرفتن منافع عمومی اقدام به اظهارنظر نمایند و از اظهارات غیر کارشناسی پرهیز کنند. فضای رسانه‌ای جامعه‌ای که درگیر یک بحران است بیش از هر چیز نیاز به دعوت به وحدت و همدلی، انتشار پیام‌های امیدوارانه و پرهیز از سیاه نمایی و رفتار‌های انفرادی و سلیقه‌ای دارد.