پروژه‌ی آشوب سازی دشمن و هوشیاری ملت ایران

تبیین:

در هفته‌های اخیر، برخی شهرهای کشور شاهد تجمع‌های محدود از سوی شماری از کسبه و بازاریان بوده است. هرچند ریشه بسیاری از این اعتراضات در گلایه‌های درست اقتصادی و نوسانات نرخ ارز است، اما به‌سرعت مشاهده شد که رسانه‌های معاند و مراکز فکری وابسته به ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به‌دنبال بهره‌برداری از این رویدادها برآمدند. هدف آنان، تبدیل اعتراض صنفی به بحران امنیتی است؛ همان الگویی که در دیگر کشورهای منطقه غیر همسو با غرب بارها آزموده و در ایران، همواره با هوشیاری مردم ناکام مانده است.

رسانه‌های غربی مانند ایران‌اینترنشنال و بی‌بی‌سی فارسی با بزرگ‌نمایی اعتراضات آرام بازاریان، آن را به عنوان «موج تازه نارضایتی عمومی» معرفی کرده‌اند. پروژه‌ی آشوب‌سازی، عملاً جایگزین یا حلقه مکمل استراتژی شکست‌خورده‌ی تهاجم مستقیم رژیم صهیونیستی علیه ایران شده است. آنچه در فضای مجازی و رسانه‌های وابسته به امپراطوری خبری غرب مشاهده می‌شود، دقیقاً همان نسخه‌هایی است که پیش از این در کشورهای منطقه تجربه شد؛ تحریک افکار عمومی، القای بی‌اعتمادی، بزرگ‌نمایی مشکلات اقتصادی، جعل اخبار و تصویرسازی از ناامیدی فراگیر. دشمنان این بار شمشیر نمی‌کشند، بلکه ذهن‌ها را نشانه گرفته‌اند تا مردم را از درون به روی نظام و ارزش‌هایشان بشورانند.

از منظر راهبردی، این سناریو را می‌توان «فاز دوم» تهاجم به ایران دانست؛ فاز نخست ناکام ماندن سیاست فشار حداکثری آمریکا و تحرکات نظامی رژیم صهیونیستی بود. اکنون که تهاجم سخت به نتیجه نرسیده است، نسخه‌ی «آشوب نرم» با هزینه‌ی کمتر اما اثرگذاری روانی گسترده‌تر فعال تر از دهه های اخیر روی میز دشمنان قرار گرفته است. در این فاز، هدف نه اشغال خاک، بلکه تسخیر ذهن است.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در سخنرانی 6 دی ماه 1396 فرمودند:

«تلاش مهمّ جنگ نرم دشمن، امروز متوجّه این است که ملّت ایران امیدش را از دست بدهد.» 

این هشدار دقیقاً ناظر به همین شرایط است. حتی اگر مشکلات اقتصادی و صنفی واقعی باشند، تبدیل اعتراض مدنی به اغتشاش طراحی‌شده، خواست مردم نیست، بلکه محصول تحریک شبکه‌های معاند برای براندازی است. در چنین وضعیتی، دفاع از آرامش اجتماعی خود شکلی از مقاومت ملی محسوب می‌شود.

فرض دشمن بر این بود که فشارهای اقتصادی و جنگ روانی می‌تواند عزم مردم ایران را سست کند. اما تجربه دهه‌های گذشته به‌ویژه پس از تهاجم‌های مستقیم آمریکا و رژیم صهیونیستی نشان داده است که ملت ایران در بزنگاه‌ها، مرز میان مطالبه مردمی و پروژه دشمن را به خوبی می‌شناسد. چنان‌که در سال‌های اخیر هم مشاهده شد، اکثریت مردم ضمن ابراز نارضایتی از مشکلات اقتصادی، از همراهی با اغتشاش و بی‌نظمی صراحتاً پرهیز کرده اند.

رهبر انقلاب در دیدار با تولیدکنندگان و فعالان اقتصادی در تاریخ 19 دی ماه ۱۴۰۲ نیز تأکید کردند:

«برای اینکه مردم را از صحنه خارج کنند، یکی از کارهایشان مأیوس کردن از آینده است. شما ببینید چقدر در این رسانه‌های وابسته‌ی به دشمن ــ یا صریح یا غیر صریح؛ بعضی از این رسانه‌ها صریحاً وابسته‌ی به دشمنند، بعضی‌ها صریحاً وابسته نیستند امّا باطناً وابسته‌اند ــ مردم را از آینده مأیوس میکنند. یک نکته‌ی منفی را پیدا میکنند، این را تعمیم میدهند، بزرگ میکنند برای اینکه مردم مأیوس بشوند، عمده هم جوانها؛ [میخواهند] جوانها را مأیوس کنند.»

این سخنان، پیوست معنایی بیانات پیشین ایشان در زمینه جنگ ترکیبی است؛ یعنی هرگونه ناامیدی و شایعه‌پراکنی در زمینه اقتصادی نیز، بخشی از همان میدان نبرد نرم است که مقابله با آن نه صرفاً وظیفه نهادهای حاکمیتی، بلکه مسئولیت اجتماعی همه شهروندان است.

از این دیدگاه، اعتراضات اخیر باید به مثابه فرصتی برای بهبود ارتباط میان دولت و بدنه اقتصادی کشور دیده شود، نه بهانه‌ای برای برهم زدن آرامش عمومی. پاسخ به نگرانی‌های کسبه با تصمیمات اجرایی و اصلاح سیاست‌های ارزی ممکن است، اما حفاظت از امنیت روانی جامعه فقط با هوشیاری رسانه‌ای و جلوگیری از نفوذ روایت دشمن تحقق می‌یابد.

ملت ایران در جریان چهار دهه گذشته، بارها در معبر سخت جنگ، تحریم، ترور و تحریف ایستاده است. امروز نیز همان ملت، با روحیه و باور انقلابی، در برابر پروژه جدید آشوب ایستاده است. رسانه‌های وابسته اگر تصور می‌کنند با هجمه های سنگین خبری و هزاران کاربری جعلی می‌توانند ملت ایران را از مسیر استقلال و مقاومت منحرف کنند، دچار همان اشتباه محاسباتی قدیمی شده‌اند.

ایجاد آشوب ممکن است برای دشمن ارزان تمام شود، اما شکست آن برای دشمن پرهزینه خواهد بود. واقعیت این است که ستون فقرات امنیت و اقتدار ایران، نه در زرادخانه‌ها و بودجه‌های نظامی، بلکه در ایمان و بصیرت مردمی ریشه دارد که بارها نشان داده‌اند حتی در سخت‌ترین شرایط اقتصادی نیز دست از استقلال و آرمان‌های انقلاب اسلامی برنمی‌دارند.

جمع‌بندی:
آنچه امروز در میدان اقتصادی کشور می‌گذرد، اگر با تدبیر داخلی مدیریت شود، می‌تواند به نقطه‌ای برای تقویت همفکری میان دولت و ملت بدل گردد. اما اگر به دام طراحی رسانه‌ای دشمن بیفتد، تنها موجب اتلاف سرمایه اجتماعی خواهد شد. لذا پاسخ نهایی ملت ایران در برابرهرگونه توطئه ای؛ ایمان، امید و ایستادگی است.