عیار اسنپ بک در بازار مکاره غرب

واشنگتن ، تروییکای اروپایی و آژانس بین المللی انرژی اتمی طی روزهای اخیر بازار مکاره ای درست کرده اند که جنس اصلی ارائه شده در آن "اسنپ بک"و فعلا  قیمت آن "مقطوع "است! به عبارت بهتر، فعالسازی مکانیسم ماشه از سوی سه کشور اروپایی عضو برجام منبعث از ارزش و عیار واقعی آن نبوده و بازارگردان اصلی آن نیز در آن سوی آتلانتیک ( آمریکا ) مستقر شده است.در این خصوص دو نکته اساسی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد:

نخست اینکه غرب قصد دارد در ازای تاخیر در نهایی سازی مکانیسم ماشه ایران را وادار به بازکردن مشت خود در مذاکرات هسته ای آتی نماید. غرب با دو نقطه مجهول به نام " سرنوشت واقعی نطنز و فردو"و " محل دقیق انباشت اورانیوم غنی شده 60 درصدی "در ایران مواجه است. تروییکای اروپایی به نیابت از آمریکا و رژیم صهیونیستی وظیفه دارند به گونه ای اسنپ بک را به جریان بیاندازند که ایران ناچار شود در ازای تاخیر در اعمال ( و نه لغو ) آن معادله چندمجهولی موجود را به دست خود حل نماید! تا زمانی که این مولفه های مجهول و حل نشده باقی بماند، قدرت ریسک پذیری غرب کاهش و در مقابل، قدرت آسیب پذیری آن در برابر تهران افزایش می یابد. بنابراین باید فلسفه ایجاد این بازارمکاره و ماهیت آن را در ابتدا شناخته و آگاه باشیم با چه صحنه ای ، چه مختصاتی، چه قواعدی و چه ابزارهایی در این آوردگاه طرف هستیم.

نکته دوم اینکه هر اندازه ما به سوی پذیرش قواعد بازی در این بازارمکاره پیش برویم ، معنایش پذیرش قواعد خرید و فروش در آن است. بنابراین، تلاش و تمرکز ما باید معطوف بر انهدام پازل راهبردی دشمن در این بازار مکاره باشد نه دست و پنجه نرم کردن با روشها و تاکتیکهای آن! بدون شک مدیریت این صحنه آسان نیست اما نمی توان آن را ناممکن تلقی کرد. تکرار مکرر استدلال های علنی جمهوری اسلامی ایران ، روسیه و چین مبنی بر فقدان مشروعیت اقدام طرف اروپایی در فعالسازی مکانیسم ماشه قسمت مهم این تقابل محسوب می شود که معطوف به "ماهیت بازار مکاره غرب"و نه "قواعد حضور در بازار" است. باید بر همین استدلال ( که تاکنون نیز به خوبی از سوی وزارت امور خارجه کشورمان مورد تاکید قرار گرفته ) کماکان اصرار کرد و وارد لایه های بیرونی بازی خطرناک طراحی شده در دو سوی آتلانتیک نشویم.قدرت ما در انهدام هسته اصلی و ماهوی بازی غرب نباید نادیده انگاشته شود.........