«رمز مانایی»

تبیین:

انقلاب اسلامی ایران مردمی ترین انقلاب با توجه به تمام گزاره های لازم در مفاهیم انقلاب های دنیا در علوم اجتماعی و سیاسی است.   نقش مردم در انقلاب ها، به عنوان عنصر اصلی سازنده انقلاب شناخته می شود که البته مراتب مشارکت آحاد اجتماعی در انقلاب های تاریخ معاصر متفاوت است. به طوری که هر کدام از انقلاب های دنیا را به نام یک طبقه خاص از آحاد اجتماعی شناسایی نموده اند. به عنوان مثال انقلاب روشنفکری فرانسه، انقلاب دهقانی چین، انقلاب کارگری شوروی و ... 

اما نقطه تمایز انقلاب اسلامی ایران با سایر انقلاب های جهان در آن بوده که از منظر عمومی و آکادمیک، نتوانسته اند انقلاب اسلامی ایران را منحصر به طبقه ای ویژه نمایند، انقلاب اسلامی ایران حاصل مشارکت تمام طبقات و اقشار اجتماعی اعم از؛ کارگر، دامدار، کارمند، نظامی، روحانی، بازاری، معلم و ... است و این مشارکت فراگیر و عمومی مردم از جمله رموز مانایی و پایداری آن در چهل و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی به شمار می رود.

تجربه گران قیمت انقلاب اسلامی در جذب و بهره مندی از مشارکت مردم که مبتنی بر آموزه های شیعی و اندیشه سیاسی اسلام بوده، توسط امام راحل(ره) به عنوان یک فقیه جامع الشرایط به درستی و دقت تمام در پیروزی انقلاب اسلامی و پس از آن در حماسه شکوهمند هشت سال دفاع مقدس به کار گرفته شد.

بعد از رحلت امام(ره) نیز با همان دقت و رغبت تمام توسط سوی مقام معظم رهبری، از نقش آفرینی مردم در حل مسائل و چالش های خرد و کلان کشور استفاده گردید. حتی در حل مسائل امنیتی مرزها و تهدیدهایی نظیر داعش در منطقه نیز این رویکرد به عنوان پاردایم فکری و گفتمانی انقلاب اسلامی در عراق و سوریه توصیه و اجرا شد که به عنوان مدلی موفق موجب نجات ملت های منطقه گشت.

اکنون نیز با عنایت به گذشت 47 سال از عمر انقلاب اسلامی، پدیده جشن ملی پیروزی انقلاب و راهپیمایی مردمی به صورت جمعیت میلیونی در سراسر استان ها و شهرستان ها و حتی بسیاری از روستاهای کشور، همان وجه ممیز معجزه گون عنصر مردمی در همراهی انقلاب اسلامی است که در هیچ یک از انقلاب های دنیا پس از گذشت حتی سال های محدود، چنین توان بسیج مردمی وجود ندارد. به طوری که رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز در پیام تلویزیونی روز دوشنبه 20 بهمن ماه به این موضوع اشاره فرمودند:

«این راه‌پیمایی در دنیا بی‌نظیر است. در هیچ جای دنیا، ما هرگز سراغ نداریم که بعد از سالهای متمادی، روز استقلال و روز ملّیِ کشور، هر سال این‌جور با جمعیّت‌های عظیم در سراسر کشور مواجه بشود.»

همچنین معظم له در ترسیم و ابداع مبانی جدید قدرت که برخلاف مبانی نظری رئالیستی در سیاست بین الملل، به صورت کاملا واقع بینانه، ابتنای بر ایستادگی و اراده ملت ها را، از مبانی قدرت ملی معرفی می کنند و فرمودند:

«قدرت ملّی بیش از آنکه به موشک و هواپیما ارتباط داشته باشد، به اراده‌ی ملّتها و ایستادگی ملّتها ارتباط پیدا می کند.» (20/11/1404)

بنابراین نقش رهبری در حفظ، تقویت و نهادینه شدن عنصر مردمی قدرت و تلاش برای تبلور روح استقامت و پایداری در مردم، تقویت مبانی فکری، درس ها و عبرت های تاریخی، ارائه تحلیل سیاسی و ترویج اصالت بخشی به گفتگو برای پاسخ به شبهات در عبور از فتنه ها، تأکید بر ارائه استدلال عقلانی حتی برای شعار مرگ بر آمریکا و اعلام حکم جهاد تبیین به عنوان فریضه قطعی و فوری، همه و همه نشان از اراده ای هدفمند و متعالی برای رشد و بلوغ فکری جامعه و اعتقاد راسخ به اثرگذاری و همراهی مردم در اداره کشور و حل مسائل اساسی دارد.

نگاه پرورشی رهبری معظم به عنوان امام جامعه به انسان و جامعه در تراز انقلاب اسلامی، حاوی خودسازی معنوی، دغدغه های جامعه سازی، روحیه آفرینی برای تولید دوگانه علم و حماسه و عمق بخشی به بینش عمومی به مرحله ای می رسد که محوریت بخشیدن به ضرورت همبستگی اجتماعی، انسجام ملی و تأکید بر ادبیات اتحاد مقدس در دفع فتنه های اخیر نیز قطعه تکمیلی از منظومه بلند فکری ایشان، انقلاب اسلامی و اندیشه سیاسی شیعی است.

لازم به یادآوری است؛ تربیت و پرورش مردم در جایگاه بزرگترین قدرتی که نظام سیاسی به آن تکیه نموده، در حساس ترین شرایط و سنگین ترین سطح جنگ شناختی دشمن، دچار خطای تحلیل نمی شود و در پشتیبانی از نظام سیاسی و دفع دشمنی و مأیوس کردن دشمنان در عرصه های مختلف سیاسی، نظامی، فرهنگی و اجتماعی همانند حضور خیل عظیم راهپیمایی میلیونی مردم در روز 22 بهمن سال جاری لحظه ای درنگ نمی کنند.

چنین منظومه ای موفق از تعامل متعالی رهبری و مردم برای اداره نظام سیاسی، تمامی مدل های پیچیده براندازی و جنگ های ترکیبی نظام سلطه را در بالاترین سطح خنثی نموده و در تمام الگوهای غربی و علوم سیاسی که از مدعیان دموکراسی در جهان هستند، بی سابقه و منحصر به فرد است.