اخیرا در فضای مجازی مطرح شده است که رژیم صهیونیستی در حال آماده شدن برای حمله مجدد به ایران می باشد، این خبر چقدر صحت داشته و چه اقداماتی از سوی ایران برای بازدارندگی صورت گرفته است؟

ادعا‌های فضای مجازی که «رژیم صهیونیستی دوباره برای حمله به ایران آماده می‌شود» بخشی حقیقت دارد و بخشی هم اغراق و عملیات اطلاعاتی/رسانه‌ای است. از یک طرف منابع غربی و مؤسسات تحلیلی گزارش داده‌اند که مقامات عالی‌رتبه رژیم صهیونیستی همچنان گزینه حمله را روی میز نگاه داشته و اعلام کرده‌اند در صورت نیاز آماده ازسرگیری عملیات‌اند. یعنی رژیم صهیونیستی پیام‌های نظامی و دیپلماتیک ارسال کرده تا توان ادامه فشار را حفظ کند.

از طرف دیگر، همان منابع و تحلیل‌گران برجسته بر ملاحظه‌کاری تل‌آویو تأکید دارند: حمله گسترده جدید به ایران هزینه و ریسک بسیار بالایی دارد (از افتادن به دام پاسخ‌های تلافی‌جویانه ایران و متحدان منطقه‌ای تا واکنش‌های سیاسی و نظامی آمریکا و متحدان) و بنابراین احتمال حمله تمام‌عیار در کوتاه‌مدت پایین‌تر از آن چیزی است که در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود.

ایران پس از تجربه «دوره۱۲ روزه» نشان داد توانایی وارد آوردن ضربات متقابل به عمق سرزمین‌های اشغالی را دارد و این پدیده خودِ یک ابزار بازدارنده قدرتمند است: هم توان موشکی گسترده و هم پهپادی و همچنین شبکه‌ی هم‌پیمانان منطقه‌ای (که می‌توانند جبهه‌های متعدد باز کنند) هزینه‌سنگینی را برای هر مداخله‌گر بالقوه ایجاد می‌کند. این موضوع را تحلیل‌ها و گزارش‌های تخصصی نیز تأیید کرده‌اند.

با این حال دو نکته حیاتی وجود دارد: نخست، بازدارندگی مؤثر تنها با حصول اطمینان از توان واقعی فنی و لجستیکی حاصل می‌شود (یعنی سلاح و تمرین و زنجیره تأمین باید آماده و پایدار باشد)؛ دوم، جنگ روانی و پیام‌رسانی باید هوشمندانه باشد تا فرصت ندهد دشمن برداشت «ضعفِ اراده یا توان» کند. اگر تل‌آویو یا متحدانش تصور کنند ایران آسیب‌پذیر یا تردید دارد، احتمال افزایش فشار یا اقدام محدود بالا می‌رود؛ بنابراین ترکیب تقویتِ آفندی و پدافندی با ارسالِ سیگنال‌های بازدارنده (علنی و نهان) بهترین راهکار است (یعنی «تقویت توان و مخابره تهدیدآمیز به دشمن»).

به طور خلاصه به نظر تحلیلگران معتبر، احتمال یک حمله گستردهی فوری کاهش یافته، اما گزینه‌ی اعمال فشار یا عملیات محدود از سوی رژیم صهیونیستی وجود دارد؛ ایران با تقویت توان موشکی، پهپادی، پدافندی و شبکهی منطقه‌ای و نیز عملیات اطلاعاتی، درصدد تضمین بازدارندگی است. در همین حال، حفظ انسجام داخلی، آماده‌سازی لجستیکی، و استمرار پیام‌رسانی قوی به‌منظور پرهیز از اشتباه محاسباتی طرف مقابل، از مهم‌ترین نیاز‌های پیش‌روی تهران است.