گُذار از گُدار

نوشتن و گفتن از حاشیه‌ها و کنش‌های بی‌حاصل طاقت هر فردی را طاق می‌کند؛ چراکه حاشیه‌سازی مولد دوقطبی‌های کاذب و مخربی است که همچون یک بیماری واگیردار در بخش‌های مختلف جا خوش می‌کند و گاهی اوقات هم‌رنگ رادیکالیسم به خود می‌گیرد. برخی مواضع در روز‌های اخیر نشانگر ظهور حواشی در مسیر اصلی مدیریت کلان کشور است؛ از نیش و کنایه به شورای نگهبان در خصوص اصل ۱۱۳ قانون اساسی و نظارت بر انتخابات و طرح سوخته همه‌پرسی بر سر مسائل سیاست خارجی تا ماجرای FATF، صلح حدیبیه و امام حسن (ع) و این اواخر نقد نظارت و ممیزی در حوزه فرهنگ که البته همگی هیچ صنمی به مدیریت کشور در این برهه حساس ندارند. برای نمونه ورود جنجالی به موضوع پرحاشیه توقیف فیلم مسئله‌دار «خانه پدری» و اعلام رفع توقیف آن، ابزاری برای استفاده از ظرفیت مخالفت با ممیزی فرهنگی است که شاید بتواند کانالی برای خارج شدن از وضعیت نابسامان و باتلاق فعلی باشد؛ جریان مستقر به این جمع‌بندی رسیده که وقتی می‌تواند با درانداختن کلیدواژه‌های «گازانبری» و «دیوارکشی خیابانی» فاتح انتخابات باشد، بد نیست بار دیگر با پیش کشیدن «همه‌پرسی» و «توقیف مجدد خانه پدری» بخت خود را برای خارج شدن از زیر فشار کمرشکن افکار عمومی بیازماید و آخرین تیر در ترکش خود را برای انتخابات پیش رو محک بزند. بهتر است به‌جای طرح مسائل فرعی، مسائل اصلی جامعه اعم از اقتصاد بدون نفت، عبور از شرطی‌سازی جامعه و دل بریدن از اروپا و کدخدا پیگیری شود؛ ایده برجام کارآمدی لازم را نداشت، تحریم‌ها «بالمره» رفع نشدند، بلکه به‌گونه‌ای دیگر بر دامنه آن‌ها اضافه شد. خوش‌بینی به غرب نیز راه به‌جایی نبرد و دست‌آخر هم آمریکا از توافق خارج شد. در حقیقت برجام با همه فراز و فرودهایش، همانی نبود که تیم مذاکره انتظارش را می‌کشید و فردای برجام فردای بدون تحریم نبود؛ بلکه آغاز مکر و بدعهدی اروپا و البته تحقق وعده صادق رهبر فرزانه انقلاب مبنی بر «غیرقابل‌اعتماد بودن آمریکا» بود.
اما با این اوصاف، چون سناریوی جایگزینی برای تغییر وضع موجود وجود نداشت و همچنان ایده برجام منهای آمریکا پیگیری شد، هرازگاهی شاهد خلق دوقطبی‌های چالشی و مجعول برای منحرف کردن افکار عمومی هستیم. متأسفانه امروز برخی بدون ارائه استدلال مشخص و روشن مبتنی بر اسناد حقوقی و تجربیات قبلی FATF و مجموعه‌های ذیل آن بر گزاره‌ای پافشاری می‌کنند که به‌واقع خود از آینده آن مطلع نیست. بنابراین، لازم و ضروری است که به‌جای پرداختن به مسائل حاشیه‌ای، توصیه‌های مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) در جلسه دیدار با هیئت دولت در مورد «رهایی از اقتصاد نفتی»، «توجه به بخش‌های پیشران اقتصادی نظیر مسکن، کشاورزی ...»، «توجه به فرهنگ» و ده‌ها بایدونباید دیگر در «دو سال فرصت باقی‌مانده دولت» در دستور کار قرار گیرد و در مدیریت راهبردی و کلان کشور گنجانده شوند؛ چراکه روی آوردن به حواشی نه‌تن‌ها گرهی از اقتصاد کشور باز نکرده و نمی‌کند بلکه به سنگی پیش پای مردم تبدیل می‌شود و فرصت‌های فراوان داخلی را بر باد می‌دهد.