سناریوهای ترامپ برای آینده قدس

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا با تصمیم خود درباره قدس می‌خواهد سناریوی جنگ‌های صلیبی علیه قدس را تکرار کند. در سال ۱۰۹۵ میلادی پاپ اوربان دوم همه مسیحیان اروپایی را مجبور کرد علیه ترکان مسلمان قیام کرده و شهر بیت‌المقدس را تصرف کنند. در همان سال، سپاه بزرگی مهیا و رهسپار نخستین جنگ صلیبی شد. عده بسیاری در این جنگ‌ها کشته شدند تا اینکه سرانجام در سال ۱۰۹۹ بیت‌المقدس را اشغال کردند. صلیبی‌ها اواخر قرن ۱۱ توانستند بر رودخانه‌ای از خون مسلمانان، یهودیان و بخشی از مسیحیان شرقی بر قدس فرمانروایی کنند، ترامپ می‌خواهد قدس پایتخت ابدی برای صهیونیست‌ها شود و این شهر را به هر شیوه‌ای از ساکنانش پاکسازی کند؛ گاهی از طریق خرید املاک مسلمانان و مسیحیان، گاهی از طریق مصادره و اشغال خانه‌ها و گاهی با از بین بردن شرایط زندگی جمعیت کمی که در آن ساکن هستند و مهاجرت آنها. به این شکل شهر یهودی خالص و شبیه به پادشاهی صلیبی‌ها در اواخر قرن ۱۱ و اواخر قرن ۱۳ می‌شود.
آینده پروژه یهودی‌سازی قدس پس از تصمیم ترامپ را می‌توان در سه سناریوی تاریخی بررسی کرد:
سناریوی اول این است که پس از اینکه صلیبی‌ها بیت‌المقدس را با نیروی نظامی و حمایت اروپا و واتیکان اشغال کردند، پس از چندماه شکست خوردند، حمایت اروپایی‌ها از آن برداشته شد و سرنوشت آن‌ها ظرف چند ماه کاملاً تغییر کرد. بعید نیست یهودی‌سازی قدس به دست صهیونیست‌ها نیز دچار این سرنوشت شود. ملت فلسطین امیدوار است که سیدحسن نصرالله قدس را از دست صهیونیست‌ها آزاد کند، همان‌طور که صلاح‌الدین در دوران صلیبی‌ها آن را باز پس‌گرفت.
سناریوی دوم مربوط به سرنوشت سیاه‌پوستانی است که طی شش ماه پس از امضای توافقنامه‌ای میان فرانسه و جبهه آزادی‌بخش ملی الجزایر از آن کشور مهاجرت کردند؛ سیاه‌پوستانی که به‌عنوان پیشقراول برای حفاظت از منافع کشورشان در خاک کشوری که اشغال کرده بودند، به الجزایر نقل مکان کردند. ژنرال «دوگل» رئیس‌جمهور فرانسه در سال ۱۹۶۲ پس از اجرای یک همه‌پرسی، به الجزایر استقلال داد و از آن زمان پرونده حضور یک میلیون سیاه‌پوست که ۱۳۰ سال در کشوری به جز کشور خود زندگی کردند، بسته شد. سرنوشت سیاه‌پوستان به هیچ‌عنوان از اذهان صهیونیست‌ها محو نمی‌شود؛ کسانی که این تجربه را در تمام جنگ‌های عرب و رژیم صهیونیستی دوباره تکرار می‌کنند.
سناریوی سوم مربوط به یک روایت صهیونیستی از نقش صهیونیست‌ها در منطقه است. برخی سیاستمداران و متفکران صهیونیستی ادعا می‌کنند آن‌ها امیدوارند اشغال‌شان نقشی فرهنگی شبیه به نقش روم باستان در منطقه ایفا کند. به همین دلیل وقتی درباره رژیم صهیونیستی صحبت می‌کنند، از آن به تنها دولت دموکراتیک در غرب آسیا یاد می‌کنند و می‌خواهند یک منطقه دموکراتیک و متمدن را در اطراف خود تشکیل دهند، همان‌طور که روم باستان چنین کرد. این سخنان و ادعا‌ها از تجاوزات غربی‌ها به منطقه غرب آسیا گرفته شده است که از تجاوز ناپلئون بناپارت به مصر و شام در سال ۱۷۹۹ آغاز شد و تا اشغال آمریکایی اخیر در عراق به سال ۲۰۰۳ ادامه داشت. باید برای صهیونیست‌ها یادآوری کرد که مقایسه خود با روم باستان درنهایت به هیچ عنوان بقای آن‌ها را تضمین نمی‌کند.

محمد تقی الهی تهرانی