شکست پروژه قحطی‌سازی با ذخیره‌سازی ۶ میلیون تن کالای اساسی

 در هفته‌ها و ماه‌های اخیر و همزمان با تشدید فشارهای روانی و رسانه‌ای علیه ایران، یک روایت مشخص بیش از گذشته برجسته شد؛ روایتی که با تمرکز بر زنجیره تأمین کالاهای اساسی تلاش داشت این گزاره را به افکار عمومی القا کند که کشور در آستانه کمبود گسترده و حتی قحطی قرار دارد.

در این فضا برخی جریان‌ها با برجسته‌سازی گزینشی اختلالات مقطعی و بزرگ‌نمایی شرایط، سعی کردند نااطمینانی را به بازار تزریق کرده و نگرانی عمومی نسبت به تأمین کالاهای اساسی را افزایش دهند.

این در حالی است که تجربه نشان می‌دهد "قحطی‌سازی رسانه‌ای" بیش از آنکه ریشه در واقعیت‌های اقتصادی و عملیاتی داشته باشد، ابزاری برای ایجاد جنگ روانی و بی‌ثباتی ذهنی در جامعه است. تمرکز ویژه بر این سناریو، آن هم در مقاطعی که کشور با اغتشاشات در برخی مناطق مواجه بوده، نشان می‌دهد هدف اصلی نه ارائه تحلیل واقعی از وضعیت تأمین کالا، بلکه القای حس ناامنی معیشتی بوده است.

بررسی‌های میدانی و آمارهای رسمی از وضعیت بنادر شمالی و جنوبی کشور، انبارها و زنجیره لجستیک کالاهای اساسی، تصویر متفاوتی را نشان می‌دهد؛ تصویری که نه‌تنها نشانی از کاهش ذخایر یا اختلال در روند ورود کالا ندارد، بلکه از تداوم و پایداری جریان تأمین کالاهای اساسی حکایت می‌کند.

داده‌های مربوط به عملکرد بنادر کشور نشان می‌دهد برخلاف فضاسازی‌های صورت‌گرفته، فرآیند تخلیه، بارگیری و ذخیره سازی کالاهای اساسی بدون وقفه ادامه داشته است.

بر اساس آخرین آمار، موجودی کالاهای اساسی کشور شامل گندم، ذرت، جو، سویا، برنج، شکر، روغن خام و دانه‌های روغنی در انبارها و سیلوها به بیش از ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تن رسیده است؛ رقمی که بیانگر سطح قابل اتکای ذخایر راهبردی در این بخش است.

همچنین میزان کالای اساسی موجود در شناورهای پهلوگرفته کنار اسکله‌ها بیش از ۳۳۰ هزار تن برآورد می‌شود و در شناورهای مستقر در لنگرگاه‌ها که در انتظار تخلیه هستند نیز بیش از ۲ میلیون و ۱۱۰ هزار تن کالای اساسی وجود دارد. بر این اساس، مجموع موجودی کالاهای اساسی کشور در انبارها، شناورها و لنگرگاه‌ها به بیش از ۶ میلیون و ۱۶ هزار تن می‌رسد.

مجموع این آمارها نشان می‌دهد روایت قحطی سازی قریب‌الوقوع، بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت‌های میدانی و اقتصادی باشد، محصول فضاسازی و جنگ روانی است. در عمل، بنادر کشور فعال‌اند، جریان ورود کالا برقرار است و ذخایر راهبردی در سطحی قرار دارد که علاوه بر پوشش نیازهای جاری، از منظر پدافند اقتصادی نیز حاشیه اطمینان قابل قبولی ایجاد کرده است.