- پرچمسوزی سفارش کیست؟
- از مراسم جادوگری در دفتر رئیسجمهور تا فروش کودکان به شبکهی اپستین / روایت تکاندهنده از فساد در قلب قدرت اوکراین +عکس
- ماجرای شهیدی که با پیکر سالم برگشت
- نگاهی به ضرورت بازنگری در معیارهای دهکبندی خانوار
- انتقاد تند واشینگتن از زوال دموکراسی در اروپا/ ترامپ خاورمیانه را از فهرست اولویتهای سند امنیت ملی آمریکا خارج کرد
- جهان پس از بسته شدن تنگه هرمز چگونه خواهد شد؟
- نبرد آخر
- همه اهرمهای تولید قدرت در اختیار ماست
- ماهی پر از بها و بهانه
- چشمان نگران اروپا و اوکراین به مذاکرات صلح
- سعدحریری به میدان سیاسی لبنان باز می گردد؟
- فرجام اغتشاشات در ایران
- ترامپ کمی تاریخ بخواند!
- سیگنال فوری همتی به بازار؛ دلار رسمی بالا آمد، دلار آزاد عقب نشست
جمعه ؛ 15 اسفند 1404 🔹بر اساس گزارش واشنگتنپست، ترامپ در سفر خود به عربستان سعودی و قطر، ۷۸ بار نام ایران را بر زبان آورد و ۴۸ دقیقه از زمان سخنرانیهایش را به ایران اختصاص داد!! تکرار نام ایران نمایشی چندلایه از صحنهگردانی ترامپ و تلفیقی از راهبردهای ژئوپلیتیکی، رسانهای و روانشناختی بود که در سه پرده جلوهگر شد:
▪️مهندسی دشمنسازی
▫️بازاریابی تسلیحاتی
▪️بازی با افکار عمومی منطقه
🔸ایرانهراسی ابزاری قدیمی و تکراری در خدمت سلطهطلبی آمریکاست. ترامپ با تکرار نام ایران، تهدیدی ساختگی را بزرگنمایی میکرد تا وابستگی بیشتر حکام منطقه به آمریکا را توجیه کند.
🔹سخنان ترامپ صحنهای برای تبلیغات و بازارگرمی تسلیحاتی بود که البته توانست قراردادهای چند تریلیون دلاری تسلیحاتی با عربستان، قطر و امارات امضا کند. قراردادهایی که در سایه ترس از جمهوری اسلامی ایران توجیه شد و ایران، در این معادله، نقش "عنصر ترسزا" داشت!!
🔸در سطح رسانهای، ترامپ با تمرکز و برجستهسازی ایران، توجه افکار عمومی منطقه را از مسائل داخلی و بحران مشروعیت حکومتهای عربی منحرف و به سوی یک دشمن خارجی معطوف کرد. او دشمنی خارجی ساخت تا به خیال خودش مردم منطقه از الگوی بیداری و مقاومت جمهوری اسلامی فاصله بگیرند.
🔹بنابراین، تکرار نام ایران در سخنرانیهای ترامپ نهتنها تصادفی نبود بلکه یک عملیات روانی ـ سیاسی در خدمت منافع اقتصادی و هژمونیک آمریکا انجام گرفت.
🔸اما در مجموع، این حجم از توجه و تمرکز، نشان داد که ایران نه تنها یک تهدید نیست، بلکه امروز با به هم زدن بازیهای بزرگ، نقطه کانونی مقاومت و استقلال در منطقهای است که نظم آمریکایی در آن ترک برداشته است
نویسنده: حسین باویر
ارسال نظرات