پایگاه رهنما:

طی روزهای اخیر روزنامه "نیویورک تایمز" یادداشت جالب توجهی از روزنامه‌نگار مشهور ایتالیایی به‌نام ماتیا فِرارِسی (Mattia Ferraresi) منتشر کرد که به تقابل رویکرد خدامحورانه با سکولاریسم اشاره دارد.

او در بخش‌هایی از متن خود می‌نویسد:

"امروز این تهدید از ویروسی ناشی می‌شود که هیچ تمایزی بین مؤمنان و ملحدان قائل نمی‌شود، اما تنش اساسی بین دین و سکولارها هنوز وجود دارد.

هیچ‌کس نباید در مورد لزوم محدود کردن اجتماعات آیینی و پیروی از مقررات ایمنی عمومی اختلاف نظر داشته باشد. آب مقدس ضدعفونی‌کننده دست نیست و دعا واکسن نیست. تصمیمات سیاسی با هدف تضمین امنیت عمومی باید صرفاً بر اساس شواهد علمی باشد.

بیشتر بخوانید

• شدائد آخرالزمان در جهت بیداری بشر و توجه به امام زمان(عج) است

اما برای مؤمنین، دین منبع بنیادین شفابخشی معنوی و امید است. دین درمانی در برابر ناامیدی است و پشتیبانی روانی و عاطفی را تشکیل می‌دهد که بخشی از بهزیستی و درمان است. دین همچنین پادزهر تنهایی است.

در سطح عمیق‌تری، دین ​​برای دعاکنندگان، منبع نهایی معنا و معنویت است. عمیق‌ترین ادعای هر مذهبی، این است که معنایی از هستی را ادراک کنند؛ به‌ویژه در شرایطی که با رنج و مصیبت روبه‌رو شده‌اند، چنین رویکردهایی را به‌اندازه کافی جدی بگیرید، حتی سلامتی جسم، هنگامی که فاقد هدف باشد،  ارزش توخالی است.

تاریخ ادیان پر است از مؤمنینی که برای دفاع از آزادی عبادت خود در برابر قدرت‌ها، جان خود را به خطر انداختند. بعد از آنکه "دیوکلتیان" امپراتور روم، مسیحیان را از اجتماع برای عبادت منع کرد، برخی از آنها مشغول تشییع جنازه در شهر Abitinae، در تونس امروزی شدند. آنها شکنجه و سرانجام کشته شدند. اما در پاسخ به این سؤال که چرا آنها فرمان امپراتور را نقض کرده‌اند، یکی از آنها پاسخ داد: "بدون روز پروردگار، ما نمی‌توانیم زندگی کنیم؛  "Without the Lord’s Day, we cannot live.”