موج دوم پشیمانی سلبریتی‌ها و استقبال چشمگیر مردم از جشنواره فجر

بعد از حادثه سقوط هواپیما بود که تعدادی از اهالی سینما و تلویزیون در صفحات شخصی خودشان اعلام کردند که دیگر قصد همکاری با صداوسیما ندارند و یا از حضور در جشنواره فیلم فجر انصراف داده‌اند. آن‌ها این‌طور وانمود کردند که این انصراف برای همدردی با مردم ایران بوده است و این اقدام را مرهمی برای دل مردم دانستند. این سلبریتی‌ها در ادامه برای آنکه کار خود را پررنگ‌تر جلوه دهند، از سایر همکاران خود نیز دعوت کردند تا با این اقدام همراه شوند و آن‌ها نیز از حضور در جشنواره فجر انصراف دهند. البته این دعوت‌ها آن‌طور که آن‌ها انتظار داشتند به ثمر ننشست. حقیقت آن بود که بسیاری از سلبریتی‌های انصراف دهنده هیچ ارتباطی با جشنواره امسال نداشتند و حضور یا عدم حضورشان تأثیری در برگزاری این رویداد نداشت؛ اما بسیاری از سلبریتی‌ها و هنرمندان هم که آثار خود را به جشنواره ارسال کرده بودند، این دعوت را نپذیرفتند و ترجیح دادند به نام مردم، آثارشان را از مردم دریغ نکنند. البته جدل‌ها و حرف‌وحدیث‌هایی هم در این میان رخ داد و جنبه‌هایی پنهان از رفتار سلبریتی‌ها را برای مردم عیان کرد. سلبریتی‌های انصراف دهنده بعدازآنکه متوجه شدند اقدامشان هیچ تأثیری در روند برگزاری این مراسم نداشته است، سعی کردند دلخوری خودشان با حمله به همکاران مخالف خود جبران کنند. شهاب حسینی یکی از هنرمندانی بود که در دو هفته گذشته مورد تخریب از سوی همکاران خود قرار گرفت و تا حد تکفیر شدن او پیش رفتند. شهاب حسینی دلیل عدم همراهی خود در این انصراف‌ها را، وجود موج‌سواران و ماهیگیران گل‌آلود دانست که و بیان کرد که: «سقوط از مرز استاندارد‌های رفتاری در عملکرد تعدادی از همکارانم که بعضاً در پشت آن انگیزه‌های شخصی موج می‌زند، دیده می‌شود»؛ اما انگیزه‌های شخصی سلبریتی‌ها چه بود؟ بدون شک، یکی از این انگیزه‌ها میل به دیده شدن و مطرح‌شدن در جامعه است که در این جماعت بیش از هر قشر دیگری وجود دارد؛ اما بحث‌های ادامه‌دار میان سلبریتی‌ها موضوعات پشت پرده دیگری را نیز عیان کرد که یکی از این موضوعات پیشنهادات مالی به سلبریتی‌ها از طرف ستاد یکی از نامزد‌ها در زمان انتخابات ریاست‌جمهوری بود که سیروان خسروی در صفحه اینستاگرامش از آن پرده برداشت.
عده‌ای از سلبریتی‌ها بااینکه از شهرت بالا و طرفداران زیادی برخوردارند، اما در عمل چند قدم عقب‌تر از طرفدارانشان، وضعیت را درک می‌کنند و نمی‌توانند تصمیمات خود را با شناخت درست از شرایط جامعه اتخاذ کنند. استقبال چشمگیر مردم از جشنواره فجر امسال هم گواه همین موضوع بود.
همه مردم شاهد هستند که سبلریتی‌هایی که در چند سال اخیر بار‌ها ژست اعتراض و انتقاد گرفته‌اند، همان کسانی بودند که در سال ۹۶ تمام تلاش خود را برای رأی آوردن کاندیدای موردنظر خود انجام داده بودند. برخی از آن‌ها قبل از انتخابات، با دریافت حمایت‌های مالی، مردم و طرفدارانشان را برای رأی دادن به یک نفر تشویق کردند و بعد از حدود یک سال با انصراف از شرکت در ضیافت افطاری ریاست‌جمهوری سعی کردند اعتراض و پشیمانی خود را نشان دهند. این رفتار غلط نتیجه تصمیمات هیجانی و احساساتی آن‌ها بود؛ اما این دسته از سلبریتی‌ها نه‌تن‌ها از رفتار اشتباه خود عبرت نگرفتند، بلکه در هفته‌های گذشته بار دیگر خطای قبلی خود را تکرار کردند. برخی از سلبریتی‌ها به‌جای آنکه در این شرایط سخت کنار مردم بایستند و دشمن را محکوم کنند، سعی کردند انگشت اتهام را به سمت کشور خود ببرند و با تصمیمات هیجانی مردم را به تجمع دعوت کنند و یا از حضور در جشنواره فجر انصراف دهند؛ اما هیچ‌کدام از این رفتار‌ها نه‌تن‌ها مرهمی بر درد مردم نبود، بلکه نمکی بر زخم‌های ایجادشده توسط دشمن بود و مزدوران دشمنان را خوشحال می‌کرد. متأسفانه عده‌ای از سلبریتی‌ها بااینکه از شهرت بالا و طرفداران زیادی برخوردارند، اما در عمل چند قدم عقب‌تر از طرفدارانشان، وضعیت را درک می‌کنند و نمی‌توانند تصمیمات خود را با شناخت درست از شرایط جامعه اتخاذ کنند. استقبال چشمگیر مردم از جشنواره فجر امسال هم گواه همین موضوع بود. برخی سلبریتی‌ها تصورشان این بود که انصراف آن‌ها از جشنواره فجر همدردی با مردم است، اما مردم واقعیت دیگری را به آن‌ها نشان دادند. از دوشنبه ۳۰ دی که پیش‌فروش بلیت‌های سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر آغاز شد، در کمتر از یک ساعت بلیت تعداد زیادی از سینما‌های نمایش‌دهنده فیلم‌های جشنواره به‌صورت کامل یا با استقبال ۹۵ درصدی به فروش رسید. همین شکاف میان مردم و آن‌ها باعث شد که در یک هفته اخیر نیز برخی از آن‌ها برای بار دوم از تصمیم هیجانی خود پشیمان شوند، انصراف خود را پس بگیرند و سعی کنند حقایق جامعه را با نگاه دقیق‌تری ببینند. شهاب حسینی در نامه انتقادی دوم خود خطاب به همکارانش نوشت: «چطور می‌توانیم دست از انصراف برداریم، درحالی‌که کار‌هایی در کارنامه خود داریم که بودجه آن از نهاد‌های قدرت تأمین شده است؟ اگر ریاکاری نیست، پس چیست؟...». سلبریتی‌هایی که به همکارانشان انگ حکومتی و وابسته می‌زنند باید بدانند که آن‌ها تا قبل از حضور در همین رسانه‌های حکومتی یک فرد عادی جامعه تلقی می‌شدند و با همین رسانه‌ها به سلبریتی تبدیل شدند و شهرتشان را نیز مدیون حضور در رسانه‌های حکومتی هستند. برخی از آن‌ها در حالی ژست مخالفت با هنرمند سفارشی و وابسته را می‌گیرند و خواهان جدایی هنر از سیاست هستند که خودشان در همه امور سیاسی دخالت می‌کنند، فیلم‌های سیاسی می‌سازند، در فیلم‌هایشان از کشور سیاه نمایی می‌کنند و همان‌ها به حضور و دریافت جوایز از جشنواره‌های سیاسی و وابسته غربی افتخار می‌کنند. ‏ این دسته از هنرمندان باید بدانند که همراهی با مردم صرفاً با شعار و حمایت‌های نمایشی حاصل نمی‌شود و ادامه این روند مانند گذشته، فقط به منزوی‌تر شدن آن‌ها و دور شدنشان از مردم ختم خواهد شد.