کلید دست کیست؟

انتخابات دوم اسفندماه مجلس شورای اسلامی از منظر راهبردی، هم برای دوستان و هم برای دشمنان جمهوری اسلامی حائز اهمیتی بسزاست. چهار سال پیش و در آستانه انتخابات مجلس دهم، رهبر معظم انقلاب اسلامی فرمودند: حتی کسانی که نظام را قبول ندارند، اما کشور و عزت ملی برایشان مهم است، به صحنه بیایند. آنچه این اهمیت و ضرورت را برجسته می‌کند، اثرات خاص مشارکت حداکثری در انتخابات است. مشارکت گسترده و باشکوه مردم در انتخابات، نمایش قدرت و استحکام کشور در برابر دشمنانی است که همچون گرگ گرسنه و وحشی به انتظار نشسته‌اند تا در صورت مشاهده ضعف، ضربه بزنند و حتی بِدَرند. نباید فراموش کرد که اصلی‌ترین هدف آمریکا از اعمال تحریم‌های گسترده علیه ایران، فشار بر مردم و جدا کردن آن‌ها از نظام است. مشارکت ضعیف در انتخابات این پیام را به دشمن می‌دهد که در سیاست خود موفق بوده و بی‌شک نتیجه آن افزایش و اصرار بر ادامه فشار خواهد بود. برگزاری حدود ۴۰ انتخابات در ۴ دهه گذشته نشان از تعهد عمیق جمهوری اسلامی به رأی و نظر مردم است. دولت سازندگی مشی خاص خود را در اداره کشور داشت، دولت اصلاحات و مهرورزی و اعتدال نیز هرکدام مشی و سیاست خاص خود را در پیش گرفتند. هرکدام از دوره‌های مجلس نیز ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را داشته‌اند. این مجالس و دولت‌ها برآمده از خواست و رأی مردم بودند و همین مسئله نشان از جایگاه برجسته و نقش جدی و تعیین‌کننده مردم در سرنوشت کشور دارد. این مسئله درست برخلاف آن چیزی است که دشمن در تمام این چهل سال تبلیغ کرده و سعی داشته به جامعه القا کند که رأی و نظر شما بی تاثیر و درنتیجه رفتن پای صندوق رأی بی‌فایده است. برخی تصور می‌کنند وقایع آبان ماه نشانه‌ای از ناامیدی و سرخوردگی مردم است و مشارکت در انتخابات ضعیف‌تر از گذشته خواهد بود. این عده چشم خود را روی یک واقعیت می‌بندند و آن‌هم، اینکه مردم کشور به آن میزان از بلوغ سیاسی دست‌یافته‌اند که حساب برخی دلخوری‌ها و گلایه‌های به‌جا را از صندوق رأی که یکی از اصلی‌ترین ابزار‌های اعمال قدرت و حق حاکمیت است، جدا کنند. اتفاقاً از مسیر همین صندوق رأی است که می‌توان آن گلایه‌ها را دنبال و دلخوری‌ها را از میان برد. متأسفانه طی روز‌های اخیر برخی چهره‌ها و فعالان سیاسی کشور که در میان آن‌ها نمایندگان مجلس نیز یافت می‌شوند، شیوه و راهی کاملاً متمایز برگزیده و گویا مأموریتی جز ناامید و دور کردن مردم از صندوق رأی ندارند! فرجام راهی که این عده در ایران، تازه آغاز کرده‌اند را در کنار گوشمان مشاهده می‌کنیم. عراق و لبنان امروز صحنه بی‌تدبیری‌های سیاسی و خلأ قدرتی است که تاوان سنگین آن را مردم در عرصه امنیت و اقتصاد هر روز پرداخت می‌کنند. از این منظر می‌توان گفت: هر موضع‌گیری و رفتاری که بر مشارکت عمومی در انتخابات تاثیر منفی بگذارد، چه از سر ناآگاهی باشد یا آگاهانه- بازی کردن در زمین دشمن است. مشارکت حداکثری علاوه بر مصونیت بخشی و افزایش اقتدار کشور بر ماهیت و عملکرد مجلس آینده نیز اثرگذار خواهد بود. مجلسی که محصول مشارکت گسترده مردمی باشد، بدون شک اقتدار و اعتمادبه‌نفس بیشتری برای عمل به وظایف خود، بخصوص در حوزه نظارت –که نیاز شدید امروز کشور است- خواهد داشت. در مقابل مجلسی که محصول مشارکت پایین مردم در انتخابات باشد، کارکردی حداقلی و حاشیه‌ای پیدا می‌کند و نخواهد توانست حرکتی خاص در زمینه تغییر شرایط به نفع مردم ایجاد کند. یکی از داوطلبین نمایندگی مجلس یازدهم، هنگام ثبت‌نام با خود کلیدی را به همراه برده و گفته بود کلید واقعی نزد من است و بقیه کلید‌ها تقلبی است. اگر دقیق و ژرف به مسائل نگاه کنیم، کلید نه در جیب این سیاستمدار چپ و راست که در دست مردم است.