روایت حجت‌الاسلام پناهیان از رفتار کمتر شنیده شده جاوید‌الاثر «متوسلیان»

به گزارش رهنما  به نقل از تسنیم،چهاردهم تیر سال 1361، اتومبیل هیئت نمایندگی دیپلماتیک کشور حین ورود به شهر بیروت و در هنگام عبور از پست ایست و بازرسی توسط مزدوران حزب فالانژ لبنان متوقف شده و چهار سرنشین خودرو مزبور به رغم مصونیت دیپلماتیک – توسط آدم‌ربایان دست‌نشانده رژیم تروریستی به گروگان گرفته شدند. در این آدم‌ربایی سردار احمد متوسلیان وابسته نظامی سفارت ایران در بیروت، سید محسن موسوی کاردار سفارت ایران در بیروت، تقی رستگار مقدم کارمند سفارت ایران و کاظم اخوان عکاس خبرگزاری جمهوری اسلامی به اسارت درآمدند و طی اخباری رسمی و غیر رسمی بعداً تحویل رژیم صهیونیستی داده شدند. دقایقی بعد از ربوده شدن احمد متوسلیان و همراهانش، رادیو اسرائیل اعلام می‌کند: سردار احمد متوسلیان، طراح عملیات فتح المبین و بیت المقدس، در پست بازرسی «برباره» به اسارت گرفته شد.

حجت‌الاسلام علیرضا پناهیان در بیانی با اشاره به حدیثی از پیامبر اکرم (ص) درباره آرامش مومنان نزد یکدیگر اظهار کرد: نبّی مکرم اسلام(ص) می‌فرماید:

«إنَّ المُؤمِنَ لَیَسکُنُ إلَى المُؤمِنِ کَما یَسکُنُ قَلبُ الظَّمآنِ إلَى الماءِ البارِدِ»،  مؤمن، با مؤمن، آرام مى‌گیرد، چنان که دل [شخص] تشنه، با آب خنک، آرام مى‌گیرد. باید توجه داشته باشیم که این توصیف پیامبر (ص) درباره مومنان است.

وی در راستای همین حدیث به بیان خاطره‌ای کمتر شنیده شده از جاویدالاثر «احمد متوسلیان» پرداخت و گفت: وقتی ایشان به اسارت در آمد، بنده در لبنان بودم، اما این موضوع را به عموم بچه‌های رزمنده نگفتند، چراکه خیلی از آنان با شنیدن این خبر دِق می‌کردند، چون او را خیلی دوست داشتند.