تهدیدهای تعطیلات را به «فرصت» تبدیل کنیم

کنار رودخانه یا بر روی کوه و تپه و یا در فضای سبز یک پارک خنک در تابستان گرم نشسته‌ای و حالا هر تماسی را که بوی کار می‌دهد بی‌جواب می‌گذاری. دو روز تعطیل است و این بار تصمیم گرفته‌ای که فارغ از هرگونه کار و مشغله در کنار خانواده باشی تا هم تو از بودن در کنارشان برای یک هفته طولانی پرمشغله انرژی کسب کنی و هم آن‌ها از بودن در کنارت لذت ببرند و صد البته که این بهترین انتخاب است؛ چه برای روز‌های پایان هفته و چه در روز‌هایی که تعطیل رسمی است. گفته می‌شود که تعطیلات در کشور ما بسیار زیاد است و این حرف درستی است، البته در مقایسه با بسیاری از کشور‌ها مانند چین، آلمان، اروپا و آمریکای شمالی همچنین ژاپن، تعطیلات رسمی ما نه تنها زیاد نیست بلکه کم نیز هست، البته این تعطیلات به جز تعطیلات آخر هفته است؛ زیرا تعطیلات آخر هفته در ایران نسبت به این کشور‌ها تا حدی بالاتر است؛ بنابراین بدون احتساب روز‌های تعطیل پایان هفته، نمی‌توان گفت که تعطیلات ایران نسبت به دیگر کشور‌ها بالاتر است، اما از طرفی می‌توان از این فرصت تعطیلات برای با هم بودن خانواده و استحکام بنای آن و تقویت روابط اعضای خانواده بهره گرفت.
در طول سال پدر و حتی در برخی خانواده‌ها اکثر ساعات روز را در سرکار می‌گذرانند و بنابراین هم آن‌ها و هم فرزندان از دیدن همدیگر و کنار هم بودن تا حد زیادی محروم هستند، اما روز‌های تعطیلات فرصتی است تا این فرصت ازدست‌رفته را جبران کنند و بیشتر کنار هم باشند، البته شاید برخی بگویند که اصلاً این کنار هم بودن تا چه حد می‌تواند مفید باشد؟
تلاش و کار، حتماً روحیه انسان را بانشاط و شاد می‌کند، اما برای همین هم باید حد قائل شد. چنانچه نتوانیم این حد را رعایت کنیم این نشاط تبدیل به رخوت و تکرار می‌شود که حتی بی‌انگیزگی را نیز به دنبال خواهد داشت، اما اگر برای روز‌های پایان هفته و یا تعطیلاتی مانند روز‌های گرم تابستان یا تعطیلات مناسبتی برنامه‌ریزی درستی داشته باشیم، می‌توانیم بسیاری از ندیده‌های تا امروز را ببینیم؛ بدین معنا که مشغله کاری باعث می‌شود ناخواسته از هم دور شویم، اما زمانی که بهترین لحظات یعنی تفریح، مسافرت، بازی کردن و امثال آن را در کنار فرزندان سپری کنیم متوجه بسیاری از کمبود‌های عاطفی، اخلاقی و رفتاری خود و خانواده خود خواهیم شد و همین موجب می‌شود تا برای رفع آن‌ها اقدام کنیم، از طرفی بعد از این تعطیلات است که کسانی که شاغل هستند می‌توانند با انرژی مضاعف‌تری به کار خود بپردازند. در سیره بسیاری از علما و بزرگان دین هم این سنت حسنه مرسوم و مورد تأکید بوده است که حتماً ساعاتی از شبانه‌روز و اوقات تعطیل برای خانواده اختصاص داده شود تا نتیجه آن، افزایش علقه‌های خانوادگی و رسیدگی به مشکلات و احوال یکدیگر باشد. هرچند دولت‌ها وظیفه دارند که با بهبود شرایط اقتصادی و کاستن از دغدغه‌های شاغلان، زمینه را برای آسایش خیال و فراغت و آن‌ها و بودنشان در کنار خانواده و در ایام تعطیل فراهم کنند، اما سهم خود اعضای خانواده در پرداختن به این مسئله، کم نیست.
شاید برخی فکر کنند که برای تفریح در کنار خانواده نیاز به یک برنامه‌ریزی مالی گسترده است، در حالی که این فکر حتماً اشتباه است، همیشه لازم نیست که برای یک روز خوب تعطیل، از تفریحات پرخرج استفاده کنیم، گاهی صبحانه ساده خوردن در یک پارک و بوستان سر کوچه همان‌قدر لذت‌بخش است که غذا خوردن در رستوران‌های لوکس و چه‌بسا آن تفریح ساده از این هم لذت‌بخش‌تر باشد و یا گاهی آن‌قدر محدودیت برای مسافرتمان وجود دارد که درمی‌مانیم برای دو یا سه روز تعطیلی پشت سر هم چه برنامه‌ریزی داشته باشیم، لازم نیست که در پیک سفر‌های جاده‌ای دل به کوه و دشت بزنیم، کافی است در شهر خودمان از مکان‌های زیارتی و تفریحی دیدن کنیم و یا حتی در خانه کار‌هایی را انجام دهیم که در روز‌های عادی انجام نمی‌دهیم، مانند آشپزی دسته‌جمعی و یا تغییر در دکوراسیون منزل و بسیاری کار‌های دیگر.
باید بدانیم که تعطیلات یک فرصت است فرصتی برای بودن در کنار هم برای درک هم، اما متأسفانه بسیاری از ما این فرصت را قدر ندانسته و حتی با روش‌های نادرست هدر می‌دهیم. از طرفی فراموش نکنیم که در این تفریحات باید بزرگ‌تر‌های خانواده پای نسبتاً ثابت محافل باشند تا گرمای خانواده‌ها بیشتر شود.