ایران فردا؛ ایران انقلابی

نرمالیزه کردن ساختار سیاسی و اجتماعی، خواب آشفته‌ای است که واشنگتن و غرب، مدتهاست برای ایران دیده اند و برخی غربزده‌ها در داخل نیز به آن دامن می‌زنند. سعید حجاریان (نظریه پرداز اصلاحات) چندی پیش در مصاحبه با یک نشریه اصلاح طلب، تصویری از ایران فردا به تصویر کشید که هیچ سنخیتی با روند‌های فعلی در نظام اسلامی حاکم و جامعه ولایی ندارد. وجب به وجب سخنان او در مصاحبه بوی فتنه می‌دهد. آنجا که «مشروعیت» و «کارآمدی» را به عنوان مسئله مسئله‌ها تلقی و راهبرد عبور از این وضعیت را نافرمانی مدنی معرفی می‌کند. البته نافرمانی مدنی این بار قرار نیست به پای اصلاحات نوشته شود؛ چرا که حجاریان معتقد است: «نافرمانی مدنی را گروه‌های دیگری به‌جز اصلاح‌طلبان هم می‌توانند نمایندگی کنند و نیازی به اصلاح‌طلبان نیست!»
آنگونه که حجاریان از نسخه فتنه جدید، رونمایی می‌کند، ایران فردا، ایرانی است که «هسته سخت قدرت نهایتاً به سمت الگوی تکنوکرات‌ها میل خواهد کرد و بر حل مشکلات اقتصاد و سیاست خارجی تمرکز می‌کند. از طرف دیگر، قدری هم نسبت به مسائل اجتماعی و سبک زندگی نرمش نشان خواهد داد». کمااینکه «یکی از خودی ها» با آمریکا مذاکره می‌کند و «گره چهل ساله» را می‌گشاید.
سعید حجاریان از جمله کسانی است که نه تنها در عرصه نظری، نرمالیزاسیون به معنای پایان انقلاب را دنبال می‌کنند؛ بلکه در عرصه عمل نیز با تمسخر ولایت فقیه، انقلابی گری، مدیریت و کار جهادی، را زیر سؤال می‌برد. انتخابات را با تعبیر «گدایی قدرت» توصیف می‌کند و حقیرانه حل مسائل را در گرو پاپیش گذاشتن خودی‌ها برای مذاکره با شیطان بزرگ، می‌داند. در حقیقت خوش خدمتی در برابر سردمداران نظام لیبرال دموکراسی در بخش‌هایی ناآگاهانه و در بخش‌هایی آگاهانه مصداق همان ضر ب. المثل معروف بر شاخه نشسته و بن بریدن، است.
در مواجهه با چنین اظهارات موهومی باید گفت، انقلاب روح الله، آمیزه‌ای از نصرت خداوند و اراده مردم بود که به یُمن مجاهدت، مقاومت و شهادت مردم که خود را در دایره ولایت تعریف می‌کنند، اکنون به یک بلوغ لازم دست یافته و در مقطع نمادین و مقدس چهل سالگی قرار گرفته و در ادامه نیز با عبور از پیچ تاریخی در صحنه جهانی به یک گفتمان تمدن ساز بدل خواهد شد؛ لذا القاء فتنه انگیز «خودکامگی» و «ناکارآمدی» حربه‌ای برای تداوم خط نرمالیزاسیون در داخل است و تصویر موجود در جامعه به هیچ وجه، «انسداد» را در ذهن منعکس نمی‌کند. این نظام در نهایت صلابت و قدرت نقشه پنجاه سال آینده را ترسیم کرده که قرار است با به میدان آمدن هسته‌های فکری- جهادی نخبگان و جوانان، در صحنه داخلی و جهانی، پیاده شود.
پیاده نظام‌های دشمن در داخل کشور، همواره با تصویر سازی غلط از وضعیت موجود، هدف ایجاد یأس و ناامیدی از مردم را دنبال می‌کنند که ممکن است به نارضایتی یا به نقل از حجاریان به «سیاست خیابانی» کشیده شود. «فشار از پایین» و تجمع‌های «سلولی»، «موضوعی» و «سراسری» ابزار‌هایی برای عملیاتی کردن نافرمانی مدنی هستند که «از نفس افتاده ها» نسخه پیچی می‌کنند. اما به تعبیر رهبر فرزانه انقلاب «هیچ بن بستی در کشور وجود ندارد» و این انسداد و بن بست بیشتر متوجه جریانی است که با همراهی دشمنان انقلاب، مدت‌ها برای ایجاد بلوا و فتنه برنامه ریزی می‌کنند، ولی با «حضور تماشایی» ملت در راهپیمایی‌های انقلابی ناکام می‌مانند.
بنابراین، دشمن و پادو‌های داخلی با سرپوش گذاشتن بر واقعیات و با «تصویر سازی غلط»، هرگز قادر به تغییر روند‌های آینده ساز مبتنی بر مبانی، اصول، آرما نها و اهداف انقلاب اسلامی در سطوح ملی، منطقه‌ای و بین المللی نخواهند بود. از طرفی ایران فردا، ایرانی نرمال و همسو با سیاست‌های واشنگتن و لیبرال‌ها نخواهد بود. ایران فردا، در افق ترسیم شده رهبر فرزانه انقلاب (مدظله العالی) ایرانی انقلابی، با مردمی دیندار، عموماً پیرو قرآن کریم و سنت پیامبر (ص) و اهل بیت (ع)، پیشتاز در علوم انسانی اسلامی، خود اتکا در اقتصاد دانش بنیان و جزء ده اقتصاد برتر جهان خواهد بود. انقلاب اسلامی با این مختصات در نهایت کارامدی و مشروعیت خواهد بود.