راه پرپیچ و خم

پیشرفت همواره یکی از اهداف مهم و بنیادین انقلاب اسلامی بوده است و در چند دهه گذشته اهتمام مسئولان برای رسیدن به چنین هدفی متمرکز شده است؛ اما منظور از پیشرفت و راه رسیدن به آن به‌ویژه در سطوح میانی و پایین مورد اختلاف بوده است. جماعتی راه پیشرفت را همگام شدن با غرب و اجرای سیاست‌های اقتصادی و تحمیلی آن‌ها در کشور می‌دانند و در تصمیم گیری و دایره اندیشه خود کم‌تر به مبانی انقلابی پیشرفت اعتقاد دارند. از نظر این جریان اگر جامعه اسلامی ما مسیر کشور‌های توسعه یافته را بپیماید، می‌تواند به توسعه و پیشرفت دست یابد؛ اما رهبر معظم انقلاب در سالیان گذشته همواره بر ابعاد مختلف پیشرفت تأکید داشته و مسئولان کشور را از گرفتار شدن در چنبره نظریه‌های توسعه غربی برحذر داشته اند. براین مبنا برای پیشرفت باید اهداف و شاخصه‌های خودمان را بازتعریف کنیم تا یک مولود عجیب الخلقه از پیشرفت نداشته باشیم که نه به توسعه غربی شباهت داشته باشد و نه پیشرفت اسلامی! فرایند پیشرفت از روز‌های ابتدایی حیات انقلاب اسلامی وجود داشته و در این مسیر با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده و علی رغم کینه و «دست اندازی‌های دشمن» هیچگاه از حرکت به سمت پیشرفت منصرف نشده است. به همین دلیل است که مقام معظم رهبری (مدظله العالی) دراین باره می‌فرمایند: «.. شما جوان‌ها تصوّر نکنید که راهی که پیش روی ما است، یک اتوبان آسفالته‌ی بی‌مانع است؛ نه. راه پیشرفت به روی ما باز است، امّا راه پُرپیچ‌و‌خمی است.» در کنار گام‌های اساسی که برای رسیدن به پیشرفت وجود دارد، استفاده کامل و صحیح از امکانات و ظرفیت‌ها یکی از مهم‌ترین میانبر‌ها و راه رسیدن به پیشرفت است؛ «.. ظرفیّت‌های این کشور که برای اقتصاد کشور و پیشرفت کشور فوق‌العاده مهمّند بسیار زیادند.» برای مثال در بخش صنعت امکان راه‌اندازی ۲۶۰۰ واحد صنفی وجود دارد؛ در بخش کشاورزی ۴۱ درصد از اراضی قابل کشت بدون استفاده باقی‌مانده؛ در حوزه معادن فقط ۵ دهم درصد از ظرفیت موجود بهره‌برداری و استخراج می‌شود؛ در حوزه گردشگری با وجود اینکه در خصوص جاذبه‌های گردشگری در جهان رتبه پنجم را داریم، متاسفانه در رتبه ۹۴ جذب گردشگر قرار داریم. آری با علم به ظرفیت ها، حالا راه رسیدن به پیشرفت نیازمند همراهی سه ضلع دولت، مردم و نخبگان به‌ویژه جوانان به عنوان «موتور پیش برنده» است. اگر دولت در رأس این اضلاع باشد، جوانان باید با «پیشنهاد‌های پخته و کارگشا» و همچنین تولید و تکثیر نظریه‌هایی که به پیشرفت کشور کمک می‌کند، «گره»‌ای از مشکلات اقتصادی باز کنند. از سوی دیگر مردم نیز ضمن مطالبه پیشرفت اسلامی به دولت در اجرایی کردن آن و در ریل قرار دادن الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت کمک کنند؛ بنابراین راه «رسیدن به قله» اتوبان آسفالته بی مانع نیست؛ این مسیر دشواری است؛ چرا که جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری است که می‌خواهدبا اتکا به توانمندی‌های خود در جاده پر پیچ و خم آن قدم بگذارد. اما تجربه انقلاب اسلامی در مقابله با مشکلات نشان داده است که در این راه نیز افتخاری دیگر برای انقلاب اسلامی می‌آفریند؛ چرا که «راه نمایی»، چون حکیم فرزانه انقلاب گام‌های فتح قله را یکی پس از دیگر برای بن بست شکنان تبیین می‌نماید.