اگر امروز حاج قاسم بود..

پایگاه رهنما:

از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون وقتی با یک رخداد یا پدیده سیاسی- اجتماعی مواجه می شدیم، اولین نکته ای که در ذهن نقش می بست این بود که اگر شهیدان (رجایی، باهنر، همت، خرازی، باکری، زین الدین و...) یا عناصر سیاسیِ از دنیا رفته الان اگر بودند درباره این رخدادها یا پدیده های سیاسی واجتماعی چه موضعی  می گرفتند. قطعا در باره افرادی همچون شهیدان رجایی و باهنر که در همان آغازینِ سال های انقلاب با شهادت از پیش ما رفتند قضاوت سخت خواهد بود  و درباره مواضع آینده آنها  اگر می ماندند با توجه به گذشته آنها و پافشاری شان که بر اصول انقلاب اسلامی داشتند، باید قضاوت می شدکه درباره شهیدان رجایی ، باهنر و چمران قطعا چنین است. اما بهترین قضاوت از نحوه موضع گیری افرادی که اکنون دیگر در بین ما نیستند ، مواضع آنها در زمان حیات نسبت به بروز پدیده های مشابه است.

 این روزها که مصادف است با سومین سالگرد شهادت حاج قاسم این پرسش در ذهن دوستداران بی شمار ایشان که یکی از پر جمعیت ترین مراسم تشییع قرن را برای او برگزار کردند،  این سوال مطرح است که اگر امروز حاج قاسم در بین ما بودند  نسبت به «اقلیت آشوبگری »که در طول این سه ماه به پشتوانه « امپراتوری رسانه ای دشمن» و شعار فریبنده « زن، زندگی، آزادی» بدترین ناسزاها و شعارهای اهانت آمیز را به ساحت مقدس رهبر حکیم انقلاب  و اصول انقلاب و ارزش های دینی داشتند، چه موضعی می گرفتند؟ با رجوع به وصیت نامه این شهید بزرگوار و بازخوانی اظهارات وی، به پاسخ این سؤال خواهیم رسید.

• یکی از جنبه های انکارناشدنی سیره و جهان بینی حاج قاسم، پایبندی این شهید عزیز به «ولایت فقیه» بود. در وصیت نامه حاج قاسم آمده است: «خداوندا! تو را شکرگزارم که پس از عبد صالحت خمینی عزیز، مرا در مسیر عبد صالح دیگری که مظلومیتش اعظم است بر صالحیتش، مردی که حکیم امروز اسلام و تشیّع و ایران و جهان سیاسی اسلام است، خامنه‌ای عزیز - که جانم فدای جان او باد - قرار دادی.»

سردار سلیمانی در بخش دیگری از وصیت‌نامه خود تاکید کرده است :«برادران و خواهران عزیز ایرانی من، مردم پرافتخار و سربلند که جان من و امثال من، هزاران بار فدای شما باد، کما اینکه شما صدها هزار جان را فدای اسلام و ایران کردید؛ از اصول مراقبت کنید، اصول یعنی ولیّ فقیه، خصوصاً این حکیم، مظلوم، وارسته در دین، فقه، عرفان ، معرفت؛ خامنه‌ای عزیز را جان خود بدانید، حرمت او را مقدسات بدانید.»

• اعتقاد راسخ حاج قاسم به نظام جمهوری اسلامی و تاکید بر لزوم هوشیاری در مقابل نقشه‌های شوم دشمن در این خصوص از دیگر بخش‌های منظومه فکری این شهید بزرگوار است. در بخشی از وصیت نامه سردار سلیمانی آمده است: «امروز قرارگاه حسین‌بن علی، ایران است. بدانید جمهوری اسلامی حرم است و این حرم اگر ماند، دیگر حرم‌ها می‌مانند. ا گر دشمن، این حرم را از بین برد، حرمی باقی نمی‌ماند، نه حرم ابراهیمی و نه حرم محمّدی(ص).« این جمله شهید سلیمانی گویای آن است که هر شعار، حرف و عملی که تضعیف کننده نظام جمهوری اسلامی باشد، از نگاه این شهید بزرگوار مردود است و اگر امروز در بین ما بودند یقیناً در مقابل اقدامات ساختارشکنانه آشوبگران نه تنها اعلام موضع می کردند بلکه حتما در مقابل آن می ایستادند.
• وقتی در دولت قبل در آبان 98، آشوب ها به بهانه اصلاح قیمت بنزین، به اغتشاشات خیابانی و در ادامه به قربانی شدن تعدادی از هموطنانمان منجر شد، حاج ‌قاسم در واکنش گفته بود:«چرا ما باید شاهد این مسائل باشیم که بخشی از جوان‌های ما اسیر نقشه‌های دشمنان شوند. غصه می‌خورم چرا این جوان‌ها به جای اینکه در صف گروه‌های انقلاب باشند و از انقلاب دفاع کنند، بازیچه شدند.»

قطعاً حاج قاسم اگر امروز حضور داشت برای جوانان فریب خورده در آشوب های اخیر نیز نگران می شدند و حتما ایشان میان فریب خوردگان و اشراری که طلبه بسیجی را شکنجه کرده و گلوی مأمور پلیس را پاره کردند و مردم را در کوچه و خیابان و حرم به شهادت رسانده اند، تفکیک قائل می شدوباز حتما این شهید بزرگوار با فعالان فتنه و لیدرهای آشوب مرزبندی داشتند.چه آنکه در سال 78 و در مقطعی که در دولت اصلاحات، فتنه 78 رخ داد، 24 نفر از فرماندهان سپاه به رئیس‌جمهور وقت نامه نوشتند و این شهید عزیز تنها امضا کننده آن نامه نبودند بلکه به قول سردار جعفری فرمانده سابق کل سپاه، نگارنده آن نامه بودند. مگر می توان موضع گیری صریح ایشان در فتنه 88 در جمع مردم کرمان که فرمودند: «در سال ۸۸ و در فتنه اخیر(دی 96) ضدانقلاب برای براندازی وارد شدند و موج‌سواری می‌کردند و این ملت ایران بود که وارد صحنه شد و بینی دشمن را به خاک مالید.» را فراموش کرد.

• حاج قاسم شهید ما به همان میزان که نسبت به همه مردم رئوف و مهربان بودند نسبت به منافع، ارزش ها و اصول جمهوری اسلامی ایران محکم و پایبند بودند. این شهید عزیز در اغتشاشات دی ماه 96 پس از آتش زدن پرچم ایران توسط عده ای از آشوبگران گفته بودند :«ای کاش به جای پرچم، من را ده بار آتش می‌زدند؛ چرا که ما برای نشاندن پرچم بر هر قله‌ای ده‌ها شهید داده‌ایم.»

وقتی حاج قاسم در مورد آتش زدن یک پرچم در اغتشاشات دی ماه 96 چنین افسوسی را می خورند اگر در این سه ماه  اغتشاشی که توسط آشوبگران کشور را فراگرفت ، بودند و شاهد آتش زدن پرچم، قرآن و نمادهای مقدس دینی، کشیدن چادر از سر زبان محجبه، ناسزا گفتن به رکن رکین انقلاب  و... بودند، چه موضعی می گرفتند!

از مجموع رفتارهای ایشان در زمان حیاتشان و موضع گیری هایی که داشتند و همچنین محتوای وصیتنامه این عزیز می توان پاسخ این سوال را داد که «اگر حاج قاسم امروز بودند چگونه رفتار می کردند؟!»