پرسش و پاسخ

۱۹ شهريور ۱۴۰۵

پشت پرده بازار داغ پيشگوها و رمال‌ها

پشت پرده بازار داغ پيشگوها و رمال‌ها
عوامل گرايش به خرافات و فال و کف‌بيني يکي دو تا نيست؛ از ابهام در آينده و نبود سازوکارهاي اجتماعي روشن براي پيش‌بيني آينده‌اي روشن گرفته تا اعتقاد به شانس و فرار از تلاش براي ساختن آينده به جاي ديدن آن!‌
کد خبر : 316

پایگاه رهنما :

عوامل گرايش به خرافات و فال و کف‌بيني يکي دو تا نيست؛ از ابهام در آينده و نبود سازوکارهاي اجتماعي روشن براي پيش‌بيني آينده‌اي روشن گرفته تا اعتقاد به شانس و فرار از تلاش براي ساختن آينده به جاي ديدن آن!‌

هر چه که هست بازار پيشگوها و فالگيرها حتي در عصر ارتباطات و فناوري اطلاعات هم حسابي داغ است، آنقدر که قيمت‌هاي‌شان به روز تغيير مي‌کند و افزايش مي‌يابد و بعضي‌هاي‌شان در بهترين نقاط شهر و در گران‌قيمت‌ترين خانه‌ها زندگي کرده، بخت باز و بسته و روح و جن احضار مي‌کنند.

پژوهش‌های سال‌های اخیر وزارت بهداشت نشان داده که 10 درصد از ایرانی‌ها در سال به سراغ فالگیر، رمال و دعانویس ‌می‌روند. 

رئیس‌پلیس آگاهی استان تهران و البرز دو سه سال پیش گفته بود که دستمزد رمال‌ها و فالگیران بنابر شهرت و اعتبارشان از 20 هزار تومان تا 300 هزار تومان است.

با اینکه قانون مجازات مشخصی درباره فالگیران و رمال‌ها وجود دارد و هر از گاهی تعدادی از آنها دستگیر می‌شوند، با این‌ حال هنوز نتوانسته مانع از فعالیت آنها شود. 

بنابر قانون مصوب سال ۱۳۲۴، کسانی که از طریق رمالی و پیشگویی در مغازه و منزل اقدام به فریب مردم کنند و این کار را پیشه خود قرار دهند، مرتکب جرم شده و قانون برای این افراد زندان و جزای نقدی پیش‌بینی کرده است. اما با تمام اينها آنجا که جامعه نتواند فرصت مناسب و مکفی برای تحقق این نیازها برای اعضایش فراهم آورد و نهادهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی توان پاسخگویی به این نیازها را نداشته ‌باشند، این افراد هستند که به صورت فردی و بر مبنای توان شخصی و دسترسی‌های فردی‌شان سراغ حل مسئله خواهند رفت.

انسان طبعاً در سطح خرد و جامعه در سطح کلان نیازها و خواسته‌هایی دارد و کوشش بی‌وقفه در زندگی با هدف محقق ساختن این نیازها با کمیت و کیفیت بالاتری است.

راه‌حل کاهش پیشگویی‌ها و فالگیری‌ها رشد اقتصادی و بالا رفتن سطح رفاه عمومی، توسعه سیاسی، تقویت فرصت‌های اجتماعی و امکان دسترسی فرهنگی در جامعه است؛ چرا که افراد امکان رفع نیازهای‌شان را دست داشته و به تبع آن نیازشان به پیشگویی و آگاهی از آینده نامعلوم کاهش می‌یابد. در غير اين صورت ترس از تغییر برنامه‌های سیاستی دستگاه‌های اجرایی و دولتی، تغییر در شیوه عملکرد نهادهای عمومی و اضطراب ناشی از تصمیمات فردی موجب خواهد شد تا افراد خود را در مواجهه با اتفاقات و وقایع غیر قابل مترقبه ناتوان، بی‌دفاع و بدون پشتیبان تصور کنند، از این رو با توسل به پیشگویی و آگاهی از آنچه در انتظارشان است، از دل‌نگرانی و عدم اطمینانی که تجربه می‌کنند، می‌کاهند.

يگانه شريعت

ارسال نظرات

captcha