ملّت ایران در تشییع امام شهید

حجت الاسلام و المسلمین شیرازی

دشمنان تصور می‌کردند با شهادت امام خامنه‌ای، آغاز فروپاشی نظام ایران کلید زده خواهد شد. اما بعد از مراسم وداع و تشییع رهبر شهید، احساسات مردم و حرکت عظیم آنان در خونخواهی امام شهید و حمایت از ولایت امام سید مجتبی خامنه‌ای، استکبار جهانی را مأیوس کرد.

برای تبیین این حرکت عظیم مردمی در تشییع آقایمان و اثرات آن بر سرنوشت ملت ایران، به سراغ سخن دیگران می‌رویم:

استیو هانکه، اقتصاددان مشهور آمریکایی، مراسم بدرقه امام خامنه‌ای را «تشییع قرن» نامید و گفت: «این رویداد، احتمالا به بزرگ‌ترین مراسم خاکسپاری در تمام تاریخ مکتوب بشر تبدیل خواهد شد.» یک بلاگر ایتالیایی نیز از جمعیت حاضر در خیابان‌ها شگفت‌زده شد و گفت: «۲۰ میلیون نفر از مردم ایران با پرچم قرمز انتقام به خیابان آمدند.»

شبکه سی‌ان‌ان اعلام کرد: «خیابان‌های تهران برای مراسم تشییع رهبر جمهوری اسلامی مملو از جمعیت شد.» فایننشال تایمز نیز نوشت: «تشییع میلیونی پیکر رهبر انقلاب اسلامی، او را به یکی از بزرگ‌ترین مراسم‌های تدفین در تاریخ معاصر تبدیل کرد.» یک فعال رسانه‌ای روسی هم گفت: «در تمام عمرم چیزی شبیه این ندیده‌ام.» 

مردم در مراسم تشییع، مشت گره‌کرده امام شهید را به نوعی نماد مشترک تبدیل کردند و ثابت نمودند که تأثیر شهید بیش از فرد حاضر است. رابرت پیپ، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو گفت: «جنگ ایران در برابر چشمان ما در حال تغییر است. بزرگ‌ترین تحول، تنگه هرمز نیست؛ بلکه آن اقیانوس انسانیِ تاریخی است.» حضور مردم به‌طور کامل اهرم فشار تهران را دگرگون کرد و خطرات اقتصادی جهانی را برای مستکبرین افزایش داد؛ به گونه‌ای که عوامل اینترنشنال از این اتحاد میلیونی وحشت‌زده و نگران شدند.

یک افسر سابق گارد پهلوی نیز از حماسه میلیونی مردم در بدرقه آقای شهید ایران شگفت‌زده شد و گفت: «ایران همه‌چیز را تغییر داد. اکنون ایران به قدرت در حال صعود در خاورمیانه تبدیل شده و بعید است به‌صورت داوطلبانه کنترل تنگه هرمز را واگذار کند.»

وقتی مردم وارد میدان می‌شوند و تصمیم می‌گیرند، آتش‌ها را خاموش می‌کنند، شعله‌ها را خاکستر می‌کنند و قدرت ایران را ظاهر می‌سازند. این اتفاق در انقلاب، در تیر ۱۳۷۸، در دی ۱۳۸۸ و در دی ۱۴۰۴ هم افتاد.

سیدالشهدای انقلاب فرمودند: «در فتنه‌ ۱۸ تیر، پنج روز بعد از اینکه فتنه‌گران فتنه‌ خود را شروع کردند، مردم آن حرکت عظیم ۲۳ تیر را، نه فقط در تهران، بلکه در سایر شهرها به راه انداختند. در فتنه‌ ۸۸، دو روز بعد از حوادث عاشورا، آن قضیه‌ عظیم ۹ دی به راه افتاد. همان وقت بعضی از ناظران خارجی که از نزدیک دیده بودند، در مطبوعات غربی نوشتند و ما دیدیم، که گفته بودند آنچه در نهم دی در ایران پیش آمد، جز در تشییع جنازه‌ امام، چنین اجتماعی، چنین شوری دیده نشده بود. این را مردم کردند. حضور مردم اینجوری است.» 

امام المسلمین فرمود: «فتنه‌ ۸۸ تنها آن چیزی نبود که در خیابان به وسیله‌ تعدادی آدم دیده شد؛ این یک چیز ریشه‌داری بود، بیماری عمیقی درست کرده بودند، اهدافی داشتند، زمینه‌ها و مقدمات فراوانی برایش چیده شده بود، کارهای بزرگی شده بود و هدف‌های بسیار خطرناکی دنبال این کار بود، که با این برخوردهای گوناگون سیاسی و امنیتی حل نمی‌شد؛ یک حرکت عظیم مردمی لازم داشت؛ که این حرکت، حرکت ۹ دی بود؛ آمدند بساط فتنه و فتنه‌گران را در هم پیچیدند.»

در دی ۱۴۰۴ هم مردم مانند ۹ دی ۱۳۸۸ کار را تمام کردند. امام شهیدمان فرموده بودند: «اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله‌ با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» مردم بعد از فتنه ۱۴۰۴ و شهادت امام المسلمین، با حضور در خیابان‌ها و با شور در مراسم وداع و تشییع، کاری کارستان کردند. دشمن را مأیوس و ملت ایران و جبهه مقاومت را امیدوار ساختند.

اما تشییع در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد، تنها یک آیین وداع نبود؛ این تشییع سه تصویر بزرگ و حماسی را در خود جمع کرده بود:

نخست، سوگ ملتی که امام و مقتدای عزیز خود را با چشمانی اشک‌بار برای همیشه بدرقه می‌کرد؛ دوم، اقتدارِ حضوری باشکوه و بی‌مانند که نشان داد شهادت عزیز ملت ایران نه‌تنها اراده ایرانیان را در هم نمی‌شکند، بلکه انسجام و ایستادگی آن‌ها را حول نام شهید امام سید علی خامنه‌ای پررنگ‌تر می‌کند؛ سوم، فریاد خونخواهی و انتقام از عاملان این جنایت وحشیانه؛ مطالبه‌ای که در شعارها، پلاکاردها و چهره‌های مصمم مردم عزادار موج می‌زد و از عزم یک ملت شجاع برای پیگیری این خون پاک حکایت داشت.

در کنار همه این‌ها، حضور چند ده میلیونی مردم، جلوه‌ای از قدرشناسی نسبت به مقتدایی بود که برای دهه‌ها پرچم‌دار دفاع از عزت، استقلال و امنیت ایران بود و سرانجام نیز حسین‌وار در کربلای تهران به شهادت رسید.