کارنامه رهبرشهید که میراث امام خمینی (ره) را تثبیت کرد

تبیین:

میراث‌داری یک انقلاب بزرگ تاریخی، آن‌هم در منطقه‌ای که در مواجه با کانون‌های بحران جهانی است آزمونی سنگین و سرنوشت‌ساز برای سنجش عیار رهبری است. زمانی که حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رهبری نظام را پس از رحلت بنیان‌گذار انقلاب بر عهده گرفت، بسیاری از تحلیل‌گران ارشد سیاسی در غرب پیش‌بینی می‌کردند که انقلاب اسلامی با فقدان رهبر کاریزماتیک خود، گام در مسیر افول، فرسایش و استحاله تدریجی خواهد گذاشت. اما کارنامه ۳۷ ساله رهبر شهید نشان داد که او نه تنها از اصول اولیه و جوهره میراث امام خمینی(ره) عدول نکرد، بلکه نظام سیاسی ایران را با اتکا به تفکری صعودی و پویا هدایت نمود و خود را به عنوان ثابت‌قدم‌ترین فرد به مدل حکمرانی اسلامی در تندباد حوادث معرفی کرد. رهبری ۳۷ساله او به‌گونه‌ای رقم خورد که در خط امام پایداری کرد و در هنگامه دشواری‌ها، تحریم‌ها و فشار‌های همه‌جانبه بین‌المللی اجازه نداد این راه‌ورسم به فراموشی سپرده شود؛ کمااینکه دشمنان تصور می‌کردند با شهادت او این درخت تنومند می‌خشکد، اما کارنامه حکمرانی این رهبر شهید در ابعاد مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و بین‌المللی، فصلی تازه در تئوری‌های نوین سیاسی گشود که در ادامه تحلیلی بر آن ارائه می‌شود.

رهبر شهید توانست با رویکردی عقلانی و تبیینی از ورود تحریف، سلیقه‌گرایی و گزینش‌گری به مبانی اصیل حکمرانی اسلامی جلوگیری کند. این دوره طولانی از جهت ایستادگی در برابر فشار‌های مضاعف داخلی و خارجی، برجسته‌ترین برهه مدیریت سیاسی ایشان به شمار می‌رود.

در مکتب مدیریت رهبر شهید، لایه‌های مختلف مدیریتی و توده‌های مردم آموختند که پویایی خود را حفظ کنند. به همین دلیل است که امروز شاهدیم حتی با شهادت رهبر یا فرماندهان ارشد نظامی و مسئولان عالی‌رتبه کشور، جامعه دچار سردرگمی و فروپاشی نمی‌شود.

در تاریخ معاصر جهان و ایران، رهبر شهید در شمار معدود رهبرانی قرار می‌گیرد که به طور کامل از زخارف، تجملات و مواهب دنیا دور بود، هیچ‌چیز برای خود و خانواده‌اش نخواست و صفت زهد و ساده‌زیستی مطلق را تا انتها به عنوان یک الگوی حاکمیتی حفظ کرد. رهبر شهید به شدت از مسئولان مطالبه می‌کرد که هم‌سطح عامه مردم زندگی کنند. 

ایشان در طول دوران رهبری خود، همواره به عنوان حامی اراده مردم عمل کرد، نه هدایت‌کننده‌ای که رأی، نظر یا گرایش شخصی خود را به جامعه تحمیل کند. نمود عملی این سیاست، حمایت تمام‌عیار از رؤسای‌جمهوری بود که در مقاطع مختلف و با گرایش‌های گوناگون سیاسی بر سر کار آمدند؛ رهبر شهید در مقاطع حساسی چون سال‌های ۱۳۷۶، ۱۳۸۴ و به‌ویژه در تلاطم‌های سال ۱۳۸۸، در برابر تمام جریانات سیاسی و فشار تندبادهایی که پیشنهاد ابطال، تجدید انتخابات را مطرح می‌کردند، قاطعانه ایستاد. ایشان با صلابت بر حفظ اعتبار صندوق رأی پای فشرد و از حرمت انتخاب و عاملیت جامعه صیانت کرد.