«آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند»

گزارش- گروه سیاسی

پس از رحلت امام خمینی(ره) بوقچی‌های رسانه‌ای غرب و تحلیلگران وابسته به اتاق‌های فکر واشنگتن و لندن، سناریوی فروپاشی و جنگ داخلی را کوک کردند؛ اما واقعیت حاکم در کشور، محاسبات آنان را به سخره گرفت. در خردادماه ۱۳۶۸، رسانه‌های بین‌المللی، مرگ نظام را پیش‌بینی می‌کردند به گونه‌ای که نشریه «فایننشال تایمز» چاپ لندن در تاریخ ۳ خردادماه ۱۳۶۸، درست یازده روز پیش از رحلت بنیانگذار کبیر انقلاب، با قاطعیت نوشت: «با رحلت آیت‌الله خمینی، شکاف بزرگی در رأس سیستم سیاسی ایران ایجاد خواهد شد و بیانیه‌های رسمی و نیز گزارش‌های رسانه‌های خبری ایران حاکی از آن است که پرکردن این شکاف، امکان‌پذیر نخواهد بود.»

هم‌زمان «رادیو آمریکا» با شادی غیرقابل‌وصفی مدعی شد: «مرگ آیت‌الله خمینی(ره) قطعاً به بی‌ثباتی عظیمی در ایران منجر خواهد شد و برخی پیش‌بینی می‌کنند که این وضع، احتمالاً شعله یک جنگ داخلی را در ایران خواهد افروخت.» «رادیو بی‌بی‌سی» نیز در تحلیلی مشابه اعلام کرد خلاء ناشی از درگذشت رهبر ایران غیرقابل جبران است. در این میان، جریان نفاق و ضدانقلاب ورشکسته نیز به طمع خام افتاده بودند.

تداوم مسیر انقلاب

اما این تصویرسازی‌های موهوم با تصمیم تاریخی مجلس خبرگان رهبری در انتخاب شایسته آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای به عنوان خلف صالح امام، فروریخت؛ انتخابی که بر پایه تأییدات صریح و مکرر امام خمینی(ره) صورت گرفت که ایشان را «بازوی توانای جمهوری اسلامی» و «خورشیدی روشنی‌بخش» می‌دانستند که به حکم قرآن «اشداء علی الکفار و رحماء بینهم» بود. امروز و پس از گذشت دهه‌ها از آن روز، تداوم این مسیر با انتخاب سومین رهبر انقلاب اسلامی، آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، نشان می‌دهد که آن ساختار مستحکم و مکتب فکری، همچنان زنده، پویا و تسلیم‌ناپذیر است.

دکترین «آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند»؛ از کلام تا کارنامه

عبارت تاریخی و ماندگار امام خمینی(ره) مبنی بر اینکه «آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند»، هرگز یک شعار مقطعی، احساسی یا تبلیغاتی نبود؛ بلکه این جمله شالوده یک دکترین استراتژیک در فقه سیاسی و نظامی انقلاب اسلامی را پایه‌گذاری کرد که بر بنیان موازنه واقعی قدرت و اتکا به ایمان و ظرفیت‌های بومی استوار است. مروری بر کارنامه چهل و هفت سال تقابل مستمر میان واشنگتن و تهران، گزاره‌های عینی و آمارهای متقنی را پیش چشم تحلیلگران می‌گذارد که تاییدکننده شکست‌های زنجیره‌ای و راهبردی کاخ سفید در تمام حوزه‌های امنیتی، نظامی، اقتصادی و سیاسی است.

در نخستین سال‌های پس از پیروزی انقلاب، کاخ سفید کلان‌راهبرد خود را بر تضعیف نظام از درون و از طریق حمایت از غائله‌های تجزیه‌طلبانه قومی متمرکز کرد؛ اقدامی که بر اساس اسناد فاش‌شده از لانه جاسوسی، از اسفند ۱۳۵۷ تا تیر ۱۳۵۸ با تمام توان دنبال شد، اما انسجام ملی ایرانیان و در نهایت تسخیر سفارت آمریکا در ۱۳ آبان ۱۳۵۸، این مکر اولیه را باطل کرد. واشنگتن سپس به فاز فشار اقتصادی روی آورد و در آبان همان سال، جیمی کارتر دستور بلوکه کردن حدود ۱۲ میلیارد دلار از دارایی‌های ایران را صادر کرد تا نظام نوپا را به زانو درآورد، اما این اقدام تنها به افزایش همبستگی ملی و آغاز حرکت به سمت خودکفایی منجر شد.

شکست های نظامی آمریکا

در حوزه سخت و نظامی، کارنامه آمریکا سرشار از رسوایی‌های بزرگی است که ابهت خودخوانده این ابرقدرت را درهم می‌شکند. شکست مفتضحانه عملیات نظامی «پنجه عقاب» در اردیبهشت ۱۳۵۹ در صحرای طبس که با هدف آزادسازی گروگان‌ها و با بهره‌گیری از زبده‌ترین نیروهای دلتا و تجهیزات مدرن هوایی کلید خورد، با برجا ماندن ۵ فروند بالگرد CH-53 و تلفات سنگین، به یک افتضاح بین‌المللی برای دولت کارتر تبدیل شد. متعاقب آن، طراحی کودتای نوژه در تیر ۱۳۵۹ در آستانه اجرا کشف و خنثی شد. با بن‌بست رسیدن این طرح‌ها، کاخ سفید با تمام قوا پشت سر ماشین جنگی صدام و نیروهای بعثی ایستاد و در طول هشت سال جنگ تحمیلی، انواع حمایت‌های اطلاعاتی، نظامی و شیمیایی را روانه بغداد کرد؛ اما در نهایت، جنگ بدون جدایی حتی یک وجب از خاک ایران و با پذیرش مجدد معاهده ۱۹۷۵ از سوی عراق به پایان رسید. حتی در اواخر جنگ و در مهر ۱۳۶۶، زمانی که آمریکایی‌ها در عملیات «کمانگیر چابک» مستقیماً به دو سکوی نفتی ایران در خلیج‌فارس حمله کردند، با ضرب‌شست قاطع نیروهای ایرانی مواجه شدند که انهدام هلی‌کوپتر MH6 آمریکایی و هدف قرار گرفتن کشتی تجاری «سانگاری» پاسخ مستقیم آن بود.

تحریم وپروژه ناکام منزوی سازی ایران

در دهه‌های بعد، این تقابل به عرصه‌های پیچیده‌ترِ تحریمی و دیپلماتیک کشیده شد. تصویب قانون تحریمی «داماتو» در مرداد ۱۳۷۵ با هدف فلج کردن استخراج نفت و گاز ایران، با بی‌اعتنایی شرکت‌های بزرگ اروپایی مانند توتال فرانسه روبه‌رو شد و در فروردین ۱۳۷۶ نیز پروژه منزوی‌سازی ایران در جریان ماجرای دادگاه میکونوس، با بازگشت آشتی‌جویانه و ناگزیر سفرای اروپایی به تهران به شکست انجامید. با آغاز قرن جدید، واشنگتن با اشغال نظامی افغانستان و عراق در سال‌های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۲ کوشید ایران را در حصار ناامنی محاصره کند و طرح «خاورمیانه جدید» را رقم بزند؛ اما ورق برگشت و این راهبرد به افزایش نفوذ منطقه‌ای ایران و روی کار آمدن دولتی همگرا در بغداد ختم شد.

در دهه ۱۳۹۰، اوباما سنگین‌ترین تحریم‌های نفتی و بانکی را با برچسب «تحریم‌های فلج‌کننده» اعمال کرد، اما این تهدید بزرگ به بستری برای بومی‌سازی صنایع مادر و تحقق خودکفایی در بخش‌های استراتژیکی همچون تولید بنزین تبدیل شد. هم‌زمان در بعد تکنولوژیک و پدافندی، شکار سالم و مهندسی معکوس پهپاد جاسوسی فوق‌پیشرفته RQ-170 معروف به جانور قندهار در آذر ۱۳۹۰، ضربه فنی بزرگی به ساختار اطلاعاتی آمریکا بود. این سناریو در خرداد ۱۳۹۸ با سرنگونی پهپاد غول‌پیکر و رادارگریز «گلوبال هاوک» در ارتفاع بلند توسط سامانه بومی سوم خرداد تکرار شد.

دولت ترامپ نیز با خروج از برجام در اردیبهشت ۱۳۹۷ و اعمال استراتژی «فشار حداکثری»، قمار بزرگی را علیه معیشت و اقتدار ایران آغاز کرد؛ قماری که نه تنها ایران را تسلیم نکرد، بلکه به جهش بی‌سابقه در سطوح غنی‌سازی اورانیوم و استمرار صادرات نفتی کشور منجر شد. اوج این رویارویی سخت پس از ترور ناجوانمردانه سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی رقم خورد؛ جایی که سپاه پاسداران در دی ۱۳۹۸ با درهم‌کوبیدن موشکی پایگاه استراتژیک «عین‌الاسد» در عراق، نخستین حمله رسمی و مستقیم به یک پایگاه آمریکایی پس از جنگ جهانی دوم را ثبت کرد و هیمنه نظامی واشنگتن را فرو ریخت.

نیرد 12روز و جنگ رمضان

این زنجیره ناکامی‌ها در سال‌های اخیر و در جریان تحولات پیچیده منطقه‌ای به نقطه اوج خود رسیده است. در جریان عملیات مشترک محور واشنگتن-تل‌آویو در خرداد ۱۴۰۴ با هدف تضعیف همه‌جانبه ایران (عملیات چکش نیمه‌شب)، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی با اجرای عملیات مقتدرانه «بشارت فتح» و هدف قرار دادن مستقیم پایگاه استراتژیک «العدید» آمریکا در قطر، توازن وحشت را به نفع خود تغییر دادند؛ اقدامی که کاخ سفید را ناگزیر کرد پس از ۱۲ روز نبرد سنگین، رسماً درخواست آتش‌بس کند.

ادامه این استیصال در نبرد چهل‌روزه اسفند ۱۴۰۴ به وضوح عیان شد؛ جایی که با به موشک بسته شدن تمامی پایگاه‌های نظامی ایالات متحده در منطقه و زمین‌گیر شدن جنگنده‌های پیشرفته آمریکایی در اصفهان، طرف غربی بار دیگر به التماس برای آتش‌بس روی آورد که برکات آن تا به امروز ادامه دارد. این آمارها، فکت‌ها و فداکاری‌ها به روشنی اثبات می‌کند که دکترین امام خمینی(ره) یک حقیقت جاری در کالبد زمان است و راهبرد استکبار در برابر اراده ملت ایران، همواره محکوم به استیصال و شکست بوده است.

ثبات در فرماندهی؛ منطق ولایت فقیه در میدان نبرد

این روزها نیز سومین رهبر انقلاب یعنی آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای با همین الگوی«آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند» جلو می‌رود؛ مدیریت جنگ رمضان، پیام‌های مناسبتی ایشان، بیان اهمیت حضور مردم در خیابان‌ها و بی‌اعتمادی به میزمذاکره آمریکایی گواه این مطلب است.