پرسش و پاسخ

۱۸ خرداد ۱۴۰۵

صبر استراتژیک؛ چگونه ایران زمان را به ابزار قدرت تبدیل می‌کند

صبر استراتژیک؛ چگونه ایران زمان را به ابزار قدرت تبدیل می‌کند
در پرونده هسته‌ای، ایران مذاکرات را به فرآیندی برای ارتقای تدریجی توانمندی‌ها تبدیل کرد؛ در نفوذ منطقه‌ای، شبکه‌های عراق، سوریه، یمن و لبنان را با هزینه کم و در افق زمانی بلند ساخت؛ و در برابر تحریم‌ها، با اقتصاد مقاومتی و دور زدن سیستم مالی غربی دوام آورد.
کد خبر : 21655

تبیین:

اندیشکده: مرکز مطالعات سیاسی و راهبردی الاهرام (قاهره)

 ایران بر اساس منطق «صبر استراتژیک» عمل می‌کند؛ رویکردی که زمان را نه به‌عنوان محدودیت، بلکه به‌عنوان منبع قدرت می‌نگرد. این استراتژی بر انباشت تدریجی دستاوردهای کوچک، فرسایش آهسته مخالفان و شرط‌بندی بر تغییر موازنه قوا در بلندمدت استوار است. ریشه‌های این رویکرد در تجربه جنگ هشت‌ساله با عراق، میراث امپراتوری تاریخی و فرهنگ استراتژیک تدریج‌گرا نهفته است.

این منطق در چند حوزه کلیدی تجلی یافته: در پرونده هسته‌ای، ایران مذاکرات را به فرآیندی برای ارتقای تدریجی توانمندی‌ها تبدیل کرد؛ در نفوذ منطقه‌ای، شبکه‌های عراق، سوریه، یمن و لبنان را با هزینه کم و در افق زمانی بلند ساخت؛ و در برابر تحریم‌ها، با اقتصاد مقاومتی و دور زدن سیستم مالی غربی دوام آورد. با این حال، این استراتژی با چالش‌های فزاینده داخلی از جمله فشار اقتصادی، اعتراضات اجتماعی و هزینه‌های سنگین حفظ نفوذ منطقه‌ای روبروست.

ارسال نظرات

captcha