امتداد نور

گزارش- گروه سیاسی

دهه امامت و ولایت همواره در ادبیات سیاسی و دینی ایران، یادآور تبلور مفهوم هدایت، استقرار نظم الهی و پیوند وثیق میان امام و امت بوده است. با این حال، مناسک و مناسبت‌های امسال ایران با سالیان گذشته تفاوت ویژه‌ای دارد. ایران امروز، شرایطی تجربه می‌کند که چندی پیش، قلب تپنده‌ هدایت راهبردی خود، یعنی امام سیدعلی خامنه‌ای را در سحرگاه نخستین روز از جنگ تحمیلی سوم (۱۰ اسفندماه ۱۴۰۴) در پی یک عملیات تروریستی پیچیده و سنگین مأموران استکبار جهانی از دست داد؛ واقعه‌ای تلخ که دکترین نظامی غرب آن را پایانی بر انسجام حاکمیتی ایران می‌پنداشتند؛ در حالی که پس از انتصاب آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، به عنوان رهبر جدید، جهان متوجه شد که حیاتی دوباره به بدنه انقلاب اسلامی دمیده شده است. 

در این مطلب تلاش شده است تا با توجه به شهادت رهبر شهید، ابعاد عمیق پاسداری از حریم ولایت را در بستر انتقال سریع و شگفت‌آور هدایت جامعه به خلف صالح ایشان،آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای و ارتباط آن با میراث چهل‌ساله‌ رهبر شهید بررسی شود؛ فرآیندی که نه تنها کشور را دچار خلاء فرماندهی نکرد، بلکه فرضیه‌های ژنرال‌های کهنه‌کار پنتاگون و اتاق‌های فکر تل‌آویو را به چالش کشید.

معماری ستون فقرات نظام

در علوم سیاسی و استراتژی‌های نظامی، همواره حذف فیزیکی رهبران عالی‌رتبه و اعضای اتاق جنگ یک کشور، به عنوان کاتالیزور فروپاشی ارتش، ایجاد شوک عملیاتی و سردرگمی مفرط تشکیلاتی شناخته می‌شود. ترور همزمان ارشدترین فرماندهان دفاعی ایران همراه با ترور فرمانده معظم کل قوا، طبق محاسبات غربی باید ظرف مدت ۴ روز کنترل ایران را به دست مزدوران خیابانی و عمله‌های فتنه‌های پیشین می‌داد؛ از همین رو نخستین موشک‌های جنگ تحمیلی سوم به قلب تهران، با این پیش‌فرض شلیک شدند.

اما میراث چهار دهه هدایت رهبر شهید یک ساختار «آموزش‌دیده، لایه‌مند و آینده‌نگر» شکل داده بود که همین موضوع نقشه دشمن را نقش بر آب کرد؛ اولاٌ این ساختار در سطح فرماندهی و حکومتی به گونه‌ای طراحی شده بود که تکیه بر یک شخص خاص نداشت، بلکه متکی بر سیستمی بود که ده‌ها مهره زبده و مسلط بر سوژه‌های عملیاتی محرمانه را در آستین داشت؛ از همین رو بازسازی فوری روحیه‌ نیروها و آغاز عملیات‌های پاسخ متقابل با شدتی حیرت‌آور در همان ایام واقعه، نشان داد که ولایت فقیه در دکترین حکمرانی ایران، نقش ستون فقرات هدایت در بحران را ایفا می‌کند؛ در ثانی رهبر معظم انقلاب در طول این چند دهه چنان عزت نفسی به مردم ایران داده بود که هر کدام از مردم به تنهایی خود را در مقابل با آمریکا می‌دیدند به همین دلیل ملت بصیر ایران با حضور پرشور، وفادارانه و منسجم در کف خیابان‌ها آن هم در بیش از هشتاد روز گذشته و بیعت با آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، ابطال‌کننده کامل فرضیه پوشالی دشمن بودند؛ به گونه‌ای که می‌توان گفت بهترین عنوان برای مردم «مبعوثِ حفظ حرم ایران و حریم ولایت» می‌باشد.

سه میراث گرانبهای رهبر شهید

پاسداری از حریم ولایت در این روزهای حساس، در گرو حفظ و بازتولید سه میراث کلیدی است که رهبر شهید برای امروزِ ایران به یادگار گذاشته است؛ میراثی که خطوط اصلی پایداری کشور در جنگ کنونی را ترسیم می‌کند:

میراث اول؛ «نظام» و تقویت ساختار فرامؤلفه‌ای: احترام عمیق به سیستم، قانون و ساختارهای حاکمیتی باعث شده است که حتی با حذف فیزیکی مهره‌های کلیدی، ریل‌گذاری امور کشور متوقف نشود. از این رو نباید از اعتماد به نظام و مسئولین که زیربنای ثبات فعلی است غافل شد.

میراث دوم؛ فهم کثرت‌گرایانه از «مردم»: نگاه رهبر شهید به مقوله مردم، نگاهی جامع، فراگیر و به دور از دسته‌بندی‌های جناحی و ظاهری بود. تکیه بر هویت جمعی و آشتی دادن دوقطبی‌های کاذب (مانند اسلامیت و ایرانیت) سبب شد که امروز تمامی طیف‌ها با سلایق گوناگون، خیابان را به مظهر اراده ملی مبدل سازند و پشتوانه نظام باشند.

میراث سوم؛ بازسازی انقلابی ساختار فرهنگ: منظور از این بازسازی، تغییر نرم‌افزاری جاری در مغز، زبان و اراده آحاد جامعه بود. نهادینه کردن گزاره‌ی مبارک «ما می‌توانیم» و تزریق روحیه امید به جای یأس، همان ستون فرهنگی مستحکمی است که امروز مانع از تزلزل عزم ملت زیر باران موشک‌ها و پمپاژ تبلیغاتی شیاطین شده است.

در نهایت باید تاکید کرد که نبرد پیش‌رو، نبرد اراده‌هاست. پاسداری از حریم ولایت و تداوم راهبری‌های چهار دهه‌ای رهبر شهید، مستلزم آن است که امت مؤمن با حفظ انسجام، تقویت اراده‌های پولادین در میدان، و تبعیت هوشمندانه از ولی امر حاضر، اجازه ندهند وسوسه‌های دشمن در عزم راسخ آنان برای احقاق حقوق ملت رخنه ایجاد کند. خیابان‌های ایران در این روزها، تبلور عینی این استقامت و مظهر شکست ناپذیری سیستمی است که ریشه در آسمان و تکیه بر اراده‌های زمینی دارد.

نکات ضروری برای یک دل‌نگرانی مقدس

از باب یادآوری توجه به این نکته هم مهم است که از پرسش‌های اساسی و دغدغه‌های ایمانی که در روزهای آغازین پس از شهادت رهبر عزیز در ذهن جامعه مؤمن و عزادار شکل گرفت، امکان یا عدم امکان پر شدن این خلأ استراتژیک بود که آیا می‌توان گزینه‌ای یافت که با آن سطح از فقه، درایت، سیاست و جامعیت، بار دیگر کشتی سترگ انقلاب را از میان امواج طوفانی تاریخ عبور دهد؟ برای پاسخ به این دل‌نگرانی مقدس، توجه به اصول زیر ضروری است:

۱. پویایی نهاد امامت و تکالیف پسااستشهاد

طبق احادیث متقن شیعی، نهاد هدایت در جامعه اسلامی حتی برای یک لحظه تعطیل‌بردار نیست. بر مسلمانان واجب است که پس از فقدان یا شهادت امام و رهبر خود، بی‌درنگ و پیش از هر اقدام تفننی یا ایجاد بدعت، به دنبال اختيار امامی لایق باشند که شیرازه امورشان را گرد آورد. قانون اساسی جمهوری اسلامی با الهام از همین آموزه‌ها، ساختاری قوی و کارآمد (مجلس خبرگان) تعبیه کرده است که توانست در اسرع وقت و بدون فوت وقت، گزینه‌ای شایسته را کشف و معرفی کند.

۲. تجلی عنایت الهی در بستر رهبری

باید به یاد داشت که شخصیت بی‌نظیر و مسحورکننده امام خامنه‌ای (قدس‌سره) در دوران رهبری، صرفاً محصول ویژگی‌های فردی پیش از دست‌گیری امر نبود؛ بلکه هدایت الهی و عنایت خاص مهدوی در بستر پذیرش این مسئولیت عظیم، از ایشان شخصیتی ساخت که شرق و غرب را به تعظیم واداشت. خدا همان خداست و سنت هدایت مجاهدان (والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا) لایتغیر است. اگر جامعه به عهد خود پایبند باشد، نصرت الهی پشتیبان رهبری جدید خواهد بود.

۳. وابستگی بروز فضائل رهبری به وفاداری امت

برتری و فضیلت رهبر جامعه اسلامی زمانی منشأ اثر عینی و ملموس می‌شود که با بیعت، طاعت و نصرت عملی مردم همراه گردد. حتی در زمان معصومین(ع) نیز میزان بهره‌مندی جامعه از فیوضات امام، منوط به همراهی توده‌ها بود. حضور متراکم مردم در صحنه و استمرار بیعت با آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، همان عاملی است که به فضائل، سیاست و تدابیر رهبری جدید، قدرت اجرایی و نفوذ راهبردی می‌بخشد.