ستون‌های در حال فروپاشی صلح جهانی 

نویسنده: Thant Myint-U  

اندیشکده: Foreign Affairs (فارن افرز آمریکا)

صلح هشت دهه اخیر بر دو اعتقاد بنیادین استوار بود: غیرقابل‌قبول بودن جنگ‌های تجاوزکارانه و پایان عصر امپراتوری‌ها. این اصول که در منشور ملل متحد ۱۹۴۵ تثبیت شدند، از طریق میانجیگری فعال دبیرکلان سازمان ملل و حمایت کشورهای تازه استقلال‌یافته آسیا و آفریقا عملیاتی شدند. از بحران سوئز تا موشکی کوبا و جنگ هند و پاکستان، سازمان ملل با ارائه «رمپ خروج» به طرفین متخاصم، از تشدید درگیری‌ها جلوگیری کرد و نظام پسااستعماری دولت‌های مستقل را تثبیت نمود.

اکنون این دیوارهای باربر در حال فروپاشی‌اند. جنگ‌های تجاوزکارانه روسیه و آمریکا، تسلیحات هسته‌ای فزاینده و غیبت دیپلماسی مؤثر، نشانه‌های این بحران هستند. نظم لیبرال پس از جنگ سرد با تأکید بر مداخله‌گرایی و برتری آمریکا، خود به تضعیف این اعتقادات کمک کرد. راه نجات نه در اصلاحات نهادی صرف، بلکه در احیای حافظه جمعی از فجایع جنگ و امپراتوری، بازگرداندن این اصول به قلب سیاست جهانی، و انتخاب دبیرکل شجاعی است که میانجیگری اصولی را دوباره عملیاتی کند.