- واشنگتن و تلآویو بدنبال اجرای پروژه دولت عون در بغداد و تلاش برای خلع سلاح مقاومت
- هزاران سرباز صهیونیست گرفتار تله مجازی شدهاند
- لبنان در دو قاب؛ بیروت واقعی را باید از چه دریچهای نگریست؟
- ساز ناکوک بیروت
- تکذیب یک گزارش جنجالی از روابط باکو - تل آویو در جنگ ایران | چرا تهران نگران است؟
- بوسه گیوتین زمان بر گردن نتانیاهو!
- طرح تلآویو برای جهتدهی افکارعمومی با سیاستهای صهیونیستی
- از خلیج فارس تا لبنان، جنگ چگونه متوقف میشود؟
- از ایران سپاسگزاریم/ تا زمانی که تجاوز ادامه دارد، ما با تمام توان خود با آن مقابله خواهیم کرد
- معمای استراتژیک | محاسبات امنیتی احمد الشرع در حفظ پایگاههای روسیه در سوریه
- شکست سخت قدرتنمایی نتانیاهو در آزمون ضاحیه
- اولین پایگاه نظامی فرامرزی چین در جایی که آن را «محرک احتمالی جنگ جهانی سوم» میدانند!
- انفجارهای شدید در بحرین و کویت/ سنتکام حملات به پایگاههایش را تأیید کرد
- توافق روی کاغذ، جنگ در میدان؛ روایتی از ناکامی شورای صلح غزه
- روسیه، از همسایه شمالی افغانستان تا متحد نظامی طالبان
۱۸ خرداد ۱۴۰۵ آمریکا اهرم فشار خود بر چین را از دست داده است
نویسنده: هنریتا لوین
اندیشکده: Foreign Affairs فارن افرز (آمریکا)
جنگ تجاری 2025 موقعیت قدرت نسبی چین را تقویت کرد. پکن با مسدود کردن صادرات عناصر کمیاب، دولت ترامپ را به عقبنشینی وادار کرد و در توافق بوسان، واشنگتن عملاً حق وتوی چین بر کنترلهای صادراتی و اقدامات امنیت ملی خود را پذیرفت. این معامله نامتقارن، ابزار کلیدی آمریکا برای مقابله با تهدیدات چین را خنثی کرد.
تغییرات ساختاری عمیقتری نیز رخ داده است. نقشها معکوس شده و اکنون واشنگتن به دنبال اپتیک روابط گرم است، در حالی که پکن امتیازات استراتژیک واقعی میخواهد. دولت ترامپ دیپلماسی با چین را از رقابت جهانی جدا کرده و همه مسائل را قابل مذاکره میداند، در حالی که پکن ماهرانه از ظاهر نزدیکی با آمریکا برای تضعیف اعتماد متحدان واشنگتن استفاده میکند. این شکاف بین گفتار دیپلماتیک و عملیات نظامی آمریکا، خطر سوءتفاهم و تشدید ناخواسته را افزایش داده و ایالات متحده را در برابر انتخابهای دشوار آینده آسیبپذیر کرده است.
ارسال نظرات