سرقت پنهان قدرت خرید از طریق تورم؛ بحران پول بدون پشتوانه و ضرورت بازگشت به پول مستحکم

نویسنده: پل مولن (Paul Mullen)  

اندیشکده: بنیاد هریتیج (واشینگتن)

کاهش سرعت رشد قیمت‌ها به معنای توقف بحران اقتصادی و کاهش فشار معیشتی نیست، بلکه ریشه اصلی این بحران در ماهیت سیستم «پول بدون پشتوانه» (Fiat Money) و زوال مستمر قدرت خرید نهفته است. دلارها صرفاً ظروفی برای نگهداری قدرت خرید هستند، اما سیستم فعلی امکان سرقت خاموش این ارزش را فراهم کرده است. فدرال رزرو با خلق پول از هیچ برای جبران کسری بودجه و بانک‌های تجاری از طریق بسط اعتباری، حجم پول را به طور مصنوعی افزایش می‌دهند. این فرایند بدون آنکه قدرت خرید جدیدی خلق کند، ارزش دارایی‌های موجود را تخلیه کرده و ثروت و حاصل دسترنج افراد را به نفع پول‌های جدید مصادره می‌کند.

هدف‌گذاری رسمی فدرال رزرو برای ایجاد تورم ۲ درصدی در سال، در واقع برنامه‌ای عامدانه برای کاهش تدریجی ارزش دارایی‌هاست؛ به طوری که از زمان تأسیس این نهاد در سال ۱۹۱۳، دلار حدود ۹۷ درصد از قدرت خرید خود را از دست داده است. این رویهِ کاهش ارزش پول (Monetary Debasement) صرفاً یک پدیده پیچیده اقتصادی نیست، بلکه اقدامی غیراخلاقی است که زمان و عمر صرف‌شده نیروی کار را می‌رباید. این استخراج خاموش و پایان‌ناپذیر ثروت، دهه‌هاست که پشت نقاب اصطلاحات تخصصی و نظریات مدرن پولی پنهان شده و به عنوان وضعیت طبیعی اقتصاد مدرن پذیرفته شده است.

بنابراین، سیستم پولی فعلی کارکرد خود را به عنوان بستری امن برای ذخیره ارزش از دست داده و ذاتاً برای تخلیه ثروت طراحی شده است. راهکار اساسی برای مقابله با این بحران، گذار به «پول مستحکم» (Sound Money) است؛ ابزار مبادله‌ای باثبات که دولت‌ها نتوانند به صورت دلبخواهی و برای تأمین منافع سیاسی خود آن را خلق کنند. تنها با استقرار چنین سیستمی است که می‌توان مخارج لجام‌گسیخته دولتی را مهار کرد و مانع از کاهش ارزش نسلی درآمدها، پس‌اندازها و ثروت شهروندان شد.