ادعای فروپاشی زیرساخت‌های نفتی ایران در اثر محاصره؛ ارزیابی‌ها و پیامد‌ها

نویسنده: ایوان هالپر (Evan Halper)

اندیشکده: بنیاد دفاع دموکراسی ها

این مقاله به بررسی و راستی‌آزمایی ادعای اخیر دولت آمریکا مبنی بر فروپاشی قریب‌الوقوع و به اصطلاح «انفجار» زیرساخت‌های نفتی ایران در نتیجه انسداد تنگه هرمز می‌پردازد. در حالی که مقامات خزانه‌داری آمریکا معتقدند تکمیل ظرفیت ذخیره‌سازی نفت ایران به زودی به توقف اجباری تولید و وارد آمدن خسارات دائمی به چاه‌ها (به دلیل فرسودگی زیرساخت‌ها و فقدان دسترسی به فناوری) منجر می‌شود، کارشناسان مستقل حوزه انرژی این پیش‌بینی‌های فاجعه‌بار و سریع را رد می‌کنند.

تحلیلگران انرژی استدلال می‌کنند که ایران با در اختیار داشتن شبکه توزیع داخلی و ظرفیت‌های ذخیره‌سازی شناور (نفتکش‌های خالی در خلیج فارس)، ماه‌ها فرصت دارد تا از تعطیلی کامل جلوگیری کند. اگرچه پدیده «خاموشی» چاه‌ها می‌تواند در بلندمدت منجر به آسیب‌های مخزنی شود، اما کارشناسان معتقدند ساختار نفتی ایران به صورت ناگهانی فرو نخواهد پاشید. در مقابل، حامیان راهبرد فشار آمریکا تاکید دارند که فقدان تعمیر و نگهداری اصولی تحت شرایط تحریم، اثرات توقف پمپاژ را بسیار مخرب‌تر از ارزیابی‌های معمول خواهد کرد.

در نتیجه‌گیری، مقاله تصریح می‌کند که فارغ از میزان آسیب واقعی به صنعت نفت ایران، تبعات این رویارویی بر اقتصاد جهانی غیرقابل‌انکار و فوری است. عبور قیمت نفت از مرز 120 دلار و بروز کمبود سوخت در آسیا که به تعطیلی صنایع و افزایش قیمت جهانی مواد غذایی دامن زده، نشان می‌دهد که حتی در صورت بازگشایی سریع تنگه هرمز، بحران هزینه‌های انرژی برای مصرف‌کنندگان غربی و جهانی به سرعت ترمیم نخواهد شد.