آیا رهبر بعدی سازمان ملل برای آمریکا خوب خواهد بود؟

بنیاد دفاع از دموکراسی

نویسنده: دیوید می ، تئودور اشنایدرمن

با نزدیک شدن به پایان دوره دبیرکلی آنتونیو گوترش، رقابت برای انتخاب دبیرکل جدید سازمان ملل در سال ۲۰۲۶ در شرایطی حساس از نظر ژئوپلیتیکی و نهادی آغاز شده است. این انتخاب در حالی صورت می‌گیرد که سازمان ملل با چالش‌هایی مانند بحران مالی، کاهش اعتماد برخی کشورها—به‌ویژه ایالات متحده—و افزایش رقابت قدرت‌های بزرگ مواجه است. در این میان، شورای امنیت سازمان ملل نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب دبیرکل دارد، زیرا هر یک از پنج عضو دائم می‌توانند با استفاده از حق وتو مانع انتخاب نامزدها شوند.

در میان نامزدهای مطرح، رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، و میشل باشله، رئیس‌جمهور پیشین شیلی و کمیسر عالی سابق حقوق بشر سازمان ملل، به عنوان پیشتازان شناخته می‌شوند. گروسی به عنوان یک تکنوکرات با تجربه در دیپلماسی هسته‌ای و رویکردی نسبتاً همسو با نگرانی‌های امنیتی غرب—به‌ویژه در قبال برنامه هسته‌ای ایران—معرفی می‌شود، هرچند تعاملات او با روسیه مورد بحث بوده است. در مقابل، نامزدی باشله با انتقادهایی درباره رویکرد او در قبال چین، ونزوئلا و اسرائیل همراه است که برخی آن را نشانه‌ای از انعطاف بیش از حد در برابر فشارهای سیاسی می‌دانند.